Sente Lutgart, handschrift K (Kopenhagen)

Hits in document:
1
author:
Affligem, Willem van
title:
Sente Lutgart, handschrift K (Kopenhagen)
source:
Lutg.K
yearTo:
1270
fromInputFile:
5000.xml
yearFrom:
1265
idno:
corpusgysseling.5000

3:1 i Tprologo
3:2 ii Hir begint dander partie van den boke uan din dat
3:3 mense abdisse maken woude. ende van din dat si te gode
3:4 bat dat his hare verdroge. ende van din dat onse vrowe te
3:5 hare quam ende sise troeste mettin dat si hare benam dat
3:6 walch te leerne.
3:7 iii Uan din dat se onse vrowe hit vasten seuen ijar om te
3:8 verweerne die gods wrake.
3:9 iiii Hoe dat si mester iacope van vitri verloste van den bande
3:10 van cranker minnen.
3:11 v Uan din dat si dis abts simoens sile van foinni verloste
3:12 uan den vegeuire.
3:13 vi Hoe si begerde wesen versekert uan haren leuene ende
3:14 hoe si dar af versekert wart.
3:15 vii Uan din dat si steruen begerde ende hoe dat geverstet was
3:16 ende uan den roepene der wonden gods.
3:17 viii Uan den paus innocentiuse die te hare quam tire wilen dat
3:18 hi uerschit.
3:19 ix Uan mester ijanne die te hare quam tire wilen dat hi
3:20 verscheeden was.
3:21 x Van din dat hare anderwerf uan gods haluen beuolen
3:22 was te vastene seuen ijar.
3:23 xi Uan din dat si met beden verloescede ene nonne die di
3:24 uiant bedroeg met valchen visionen.
3:25 xii Van din dat si uerledegde ene nonne die mettin viant
3:26 beseten was. ende ene andre die die alf bedrogen hadde.
3:27 xiii Uan din dat si yolenden bekirde ende van dien dat sise te
3:28 hare weder hit comen na hare doet.
3:29 xiiii Van din dat hars selues suster te hare quam na hare doet.
3:30 xv Uan din dat hare uerboden was dat sacrament tontfane
3:31 ende hoe dat gewroken was.
3:32 xvi Uan din dat se die uiant rampenerde ende uan din dat
3:33 si die uiande alle sere ontsagen
3:34 xvii Uan din dat se onse here verledegde uan ongedoude uan
3:35 herten met enen scapere die uan ouer .xiii. milen
3:36 quam.
3:37 xviii Uan din dat ene nonne sach ene vlamme uirs ut harre
3:38 kelen varen.
3:39 xix Uan din datsi onsen here bat dat hi hare name sine
3:40 gratie uan sutheiden ende hi se ere andre gaue.
3:41 xx Uan din dat si ysabelen genas met harre beden.
4:1 xxi Uan din dat hare onse here gaf martilie te doegene.
4:2 xxii Van din dat si genas ene vrowe uan harre doefheit.
4:3 xxiii Van din dat si al bloet roet wart alse pensede om die
4:4 passie ons heren.
4:5 xxiiii Van din dat se en bruder uan haffelgem die in
4:6 houetsonden was en conste niet angesien.
4:7 xxv Uan din dat si bekirde heren thimere met harre beden.
4:8 xxvi Van din dat si uertogt wart ere nonnen in drome die si
4:9 sider genas met beden van coringen ende van
4:10 sicheiden.
4:11 xxvii Uan din dat si resplenden vorseide dat si uan haren
4:12 coringen genesen soude in goeden uriendage.
4:13 xxviii Uan din dat se en kint genas uan den groten euele.
4:14 xxix Uan din dat hare uertogt wart ene schare uan heilegen in
4:15 visione.
4:16 xxx Van din dat ver sibilie uan Gaijs berespt wart in drome
4:17 om haren wille.
4:18 xxxi Uan din dat en sondere die sprac ijegen hare sach enen
4:19 groten schijn blaken bouen hare.
4:20 xxxij Van din dat hare onse vrowe oppenbarde ende dankde
4:21 hare.
4:22 xxxiii Uan din dat hare onse here leerde hoe hare hars
4:23 euenkerstens ontfarmen soude.
4:24 xxxiiii Uan din dat si enen elijt uan gods haluen troeste te uarne
4:25 dar hi abt gekoren was.
4:26 xxxv Uan din dat hare ene heilege ijoncvrowe oppenbarde
4:27 ende seide hare horen name.
4:28 xxxvi Uan din dat si uorseide uan enen die uter ordinen
4:29 geronnen was dat hi weder comen soude.
4:30 xxxvii Uan din dat si der hertoginnen uorseide dat si steruen
4:31 soude.
4:32 xxxviij Uan ere die si uan coringen genas ende seide wat hare
4:33 derde.
4:34 xxxix Uan din dat si bruder damase uerloesde uan
4:35 koringen.
4:36 xl Uan din dat si tue ingle leidden ten outare.
4:37 xli Uan din dat si en wijf versekerde die onthopt was ende
4:38 dat se walsch sprac.
4:39 xlii Uan din dat onse here vegde de trane van haren ogen.
4:40 xliii Uan din dat se die heilegen ende dingle plagen te
4:41 visiteerne.
5:1 .j. Nu hebbic v met waren warden
5:2 En deel der uiten uan lutgarden
5:3 Uerclart gi heren ende vrowen
5:4 Daer ic in mi te goeder trowen
5:5 Gepinet hebbe al sonder wanc
5:6 Tehoudene al den seluen ganc
5:7 Jn didsche. ende in den seluen wegen
5:8 Te gane. die ic vant geslegen
5:9 Jn din latine uore mi.;
5:10 Nu hebbic uan der maget uri
5:11 Geseget hoe si wart geboren
5:12 Ende oc uan gode sent uercoren
5:13 Te sire graciliker minnen
5:14 Oc hebbic v wel doen bekinnen
5:15 Hoe si te milen wart begeuen;
5:16 Ende hare wel gerakde leuen
5:17 Dat si daer leidde hebdi gehoert
5:18 Nu salic v uertrekken uoert
5:19 So ic dat cortelingest mach
5:20 Volbrengen. wis si sider plach
5:21 Taiwires daer si lange sent
5:22 Wel uirtech ijar och daer omtrent
5:23 Met groten eeren droch abijt
5:24 Nu bidt gi alle die hir sijt
5:25 Wat vwer es grote ende clene
5:26 Te gode. dat hi mi uerleene
5:27 So claren sin met schonre spraken
5:28 Dat ic v moge cont gemaken
5:29 Wel menech schone exempelkin
5:30 Dat staet noch daer in dat latijn
5:31 Bescreuen van der vrowen viten
5:32 Warbi dat ic mi moge quiten
5:33 Van din geloue dat ic dede
5:34 Ende daer ic bant mi seluen mede
5:35 Jn dat begin uan desen werke
5:36 Mar wonder sie ic ende merke
5:37 An selke liede die ic weet
5:38 Jc sie se comen so gereet
5:39 Daer men uan ouden ijeesten singet
5:40 Oc daer men voert die sagen bringet
5:41 Van wigen och uan tauelronden
5:42 Daer wilen eer hen onderwonden
5:43 Te dichtene af die menestrele
6:1 Die consten wel met selken spele
6:2 Die riese lokken ende tenen
6:3 So dat si wars hen daden waenen
6:4 Mar wonder heuet mi uan desen
6:5 Warumme si so gerne lesen
6:6 Van ouden sagen dat gedichte
6:7 Ende oc geloeuen also lichte
6:8 Din logeneren die se tellen
6:9 Daer si hen gerne met gesellen
6:10 Ende andre goede exempelkine
6:11 Jn didsch. in walsch. ende in latine
6:12 Bescreuen. achter laten bliuen
6:13 Mar die die oude bourden scriuen
6:14 Si suegen bat dat seggic hen
6:15 Want ic dis wale seker ben
6:16 Dat si mesdoen sere utermaten
6:17 Jn din dat si den lieden laten
6:18 Die loegene horen ouer waer
6:19 Van dingen die si tellen daer;
6:20 Ene andre pine hen uan minnen
6:21 Te telne. die wel lettel kinnen
6:22 Och weten wat die minne si
6:23 Den genen seggic weder spi
6:24 Dat si uan minnen dorren spreken
6:25 Die loes baraet ende arge treken
6:26 Bedekken metter minnen name
6:27 Daer beide lachter ende blame
6:28 Af comet ende menech leet
6:29 Den genen die dat ommecleet
6:30 Van derre minnen willen dragen
6:31 Nochtan sie ic so wel behagen
6:32 Van derre truffen selken doeren
6:33 Dat rimen dat sijt gerne horen;
6:34 Die hir af spreken sonder waen
6:35 En hebben noch nit wel uerstaen
6:36 Noch in hen seluen nit ne kinnen
6:37 De uriheit uan gerechter minnen
6:38 Want gode minnen dats allene
6:39 Gerakde minne. ende el negeene
6:40 Die gode minnet sonder wanc
6:41 Met goeder herten ende stranc
6:42 Hem pinet houden goede seden
6:43 Getrowelic in allen steden
7:1 Dat es degene die so leuet
7:2 Dat hi den prijs uan minnen heuet;
7:3 Ene andre sijn die achemeren
7:4 Die loegene. ende so pareren
7:5 Die si uan wonderliken saken
7:6 Na haren wille selue maken
7:7 Dat si kaitiuen ende riesen
7:8 Doen haren tijt dar met uerliesen
7:9 Daer doen si stomme beesten spreken
7:10 Daer doen si simmen speren breken
7:11 Daer doen si rammen messen singen
7:12 Din esel dansen ende springen
7:13 Dat hem wel qualic uugen soude
7:14 Wart dat hi dis it plegen woude
7:15 Na dat sijn wesen ons betoeget
7:16 Mar die din esel meer uerhoeget
7:17 Och die hem meer ambachtes geuet
7:18 Na die nature die hi heuet
7:19 Dan eenen sac ter moelen dragen
7:20 Met rechte mach hijs hem beclagen;
7:21 Mar bi din esel die nit el
7:22 En can gedoen. noch ander spel
7:23 Betogen dan nature hem leeret
7:24 Die alle dinc te pointe keeret
7:25 Ende allewege en esel bliuet
7:26 So wat dat men uan heme scriuet
7:27 Ende oc bi andren beesten mede
7:28 Die altoes houden haren sede
7:29 Din hen uerleenet die nature
7:30 So prouic v dat creature
7:31 En was gemaket nie en geene
7:32 So doer alse es die mensche allene
7:33 Want hi sijn wesen meer onschonet
7:34 Met quaden werken die hi tonet
7:35 Dan andre dire ende andre beesten
7:36 Die der naturen bat geleesten
7:37 Na haren wesene hare werke
7:38 Dan selke menschen. alsic merke
7:39 An harre wisen. doen de hare
7:40 Dit togt hem seluen oppenbare;
7:41 Die dan uan beesten scriuen woude
7:42 Hem seluen tirst hi noemen soude
7:43 Na dat mi dunkt in minen wane
8:1 Want die hem rimen pijnt te slane
8:2 Van stommen diren. ende trachten
8:3 Van hen dis si wel lettel achten
8:4 Och die hem pijnt met schonen warden
8:5 Te dichtene it uan din luparden
8:6 Van simmen ende cokatrisen
8:7 Ende andren beesten die daer bisen
8:8 Beide achter bosche ende achter heiden
8:9 Ende andre goede besechheiden
8:10 Verroekelosen al die wile
8:11 Dullic. om sosgedane ghile
8:12 Mi dunke dat hem wel betaemt
8:13 Dat hi oc beeste si genaemt
8:14 Mi dunket hi wel een cornut
8:15 Want alse hi heft gesegt al ut
8:16 Soe nes mar scheren ende schop
8:17 Al daer hi heft gemuset op;
8:18 Mar die daer sagen uan den diren
8:19 En roeket nit. welt hi bekiren
8:20 An een gedichte sinen moet
8:21 Dat uromelic es ende goet
8:22 So come sitten hir bi mi
8:23 Die vite uan der maget uri
8:24 Lutgarden. welt hi hem gesellen
8:25 Met mi. die salic hem uoltellen
8:26 Daer sal hi mogen uinden in
8:27 Op dat hi willet sinen sin
8:28 Daer toe bekiren. die bispele
8:29 Van prise goet. ende dire vele
8:30 Op dat hi urudt. die selen comen
8:31 Te baten hem ende oc te uromen
8:32 Jc seggu wel in wat maniren
8:33 welt hi den sin daer toe bekiren
8:34 So dat hi moge al ut uerstaen
8:35 Mijn dicht. hi mages bate ontfaen
8:36 En can hi dis gedoen nit wel
8:37 So radic hem dat hi it el
8:38 Ga suken dat hi moge lesen
8:39 Want ouer eene lesse wesen
8:40 Ende nit onthouden dat men seit
8:41 Dat es uerloren arbeit;
8:42 Ware imen oc die nit ne rochte
8:43 Mijns rimens. och nit goet en dochte
8:44 Mijn dicht dat ic hir nu bedide
8:45 Dengenen badic ende riede
9:1 Deen van den tueen. och dat hi suege
9:2 Al stille. och dat hi ginge enwege
9:3 Al sonder beiden sire uerde
9:4 Daer hi dengenen nit ne derde
9:5 Met sire nosen die hir sijn
9:6 Versament. om die tale mijn
9:7 Te horne die ic seggen sal
9:8 Nu motu geuen got geual
9:9 Dat gise motet so uolhoren
9:10 Van buten alle metten oren
9:11 Dat si int herte binnen bliue
9:12 Ende ewelic daer in becliue
9:13 So dat si drage urocht daer binnen;
9:14 Nu salic moten saen beginnen
9:15 Dat ander deel uan desen werke
9:16 Bidt gode dat hi mi gesterke
9:17 Ende oc gewege in dese vart
9:18 Daer toe so mote mi lutgart
9:19 Die maget edel ende goet
9:20 Verleenen gracie ende spoet
9:21 Dat ic met eeren ende uromen
9:22 Des werkes mote al ouer comen. amen.
9:24 Hir begint dander partie uan den boke uan din dat
9:25 mense abdisse maken woude ende uan din dat si te
9:26 gode bat dat his hare verdroge. ende uan din dat onse
9:27 vrowe te hare quam ende sise trostede mettin dat
9:28 si hare benam dat walsch te leerne.
9:29 .ij. DOe comen was in derre wise
9:30 Lutgart die magt uan groten prise
9:31 Taiwires binnen. daer si sent
9:32 Hilt langen tijt in dat conuent
9:33 Die ordene. ende die costumen
9:34 Daer menech plegt hem an uersumen
9:35 Die die ne welt uolbrengen nit
9:36 Dat selden hare es sent geschit
9:37 So lip wel uollic die nimare
9:38 Aldaer omtrent. dat comen ware
9:39 Taiwires mettin godes bruden
9:40 Lutgart die goede uan sentruden
9:41 Dis was wel menech harde uro
10:1 Tin tiden. dat die dinc also
10:2 Beschikket was. want goet ende ere
10:3 Dede oppenbare got die here
10:4 Van Cistiaus din grawen nonnen
10:5 Dat si lutgarden ie gewonnen;
10:6 Dis waren blide ijonc ende out
10:7 Ende alle dankden menechfout
10:8 Dire eeren gode al sonder wanc
10:9 Si seiden got hi hebbes danc
10:10 Dat hi ons heuet toe geweget
10:11 Lutgarden die den name dreget
10:12 Van sonderlinger heilechheiden
10:13 Aldos so spraken ende seiden
10:14 Die menege an din seluen tide
10:15 Want si dis alle waren blide
10:16 Die dat uernamen ende sagen
10:17 Lutgarden grawe cleeder dragen
10:18 Die daer teuoren andre droch
10:19 Te milen. daer si lange gnoch
10:20 Geweset hadde in eren groet
10:21 Al schiet si deenen doer die noet.
10:22 Tien seluen tide dat lutgart
10:23 Dos in dien lande wart uermart
10:24 Ende in der goeder liede mont
10:25 Was worden aldos namecont
10:26 So wart gemicket altehant
10:27 Van soelken lieden in dat lant.
10:28 Dien haestelike was cont gemaect.
10:29 Dat si so wale was geraect.
10:30 Dat si wel tere abdien dochte.
10:31 So wanneer dat si hare iit mochte.
10:32 Gehelpen metter walscher talen
10:33 Dat sise abdesse souden maken
10:34 Jn enen cloester uanden genen
10:35 Die daer int lant die beste scenen.
10:36 Want hen wel dogte al openbare
10:37 Dat wel gesciet dien cloester ware
10:38 Daer si abdessen name in droege
10:39 Dies dochte hen allen wel geuoege
10:40 Dat si in enen worde abdesse.
10:41 Met rechte en mochte niet gemesse
11:1 Met rechte en mochte niet meslouen
11:2 Daer si abdesse worde bouen.
11:3 Dies wart tien tide also geslegen
11:4 Die raet. ende ouer een gedregen
11:5 So wanneer dat si iet uerstuende
11:6 Dis walsches. och gespreken conde
11:7 Dat mense abdesse maken soude
11:8 Jn welken dat si wesen woude
11:9 So lange was met gueden staden
11:10 Hare ende gins hir op geraden
11:11 Dat dese dinc es comen voert
11:12 So uerre dat wel heft uerhoert
11:13 Lutgart die maget goedertiren
11:14 Dat mense weder wilde stiren
11:15 Tonleden uan ambachte wert
11:16 O wi hoe sere was ueruert
11:17 Die maget doe si dat uernam
11:18 Want dat si daer beschiwen quam
11:19 Dor noet. ende elre moste laten
11:20 Om dat gewin uan harre baten
11:21 Ende al dat se Taiwires brachte
11:22 Dat was dolende uan ambachte
11:23 Daer bi si dikke was teuoren
11:24 Jn schade comen ende in toren
11:25 Ende oc gedoget hadde pine
11:26 Daer noch behoerde hare in te sine
11:27 Op dat si noch din graet op torde
11:28 Dat si aldaer abdesse worde
11:29 Ochte in dat walsche lant elwaer
11:30 Mar doe die magt in sorgen suar
11:31 Geuallen was in derre wise
11:32 Te gode wert uan paradise
11:33 Die hare altoes wel stont in staden
11:34 Ende oc har herte plach onladen
11:35 Van sorgen ende uan meswenden
11:36 So ginc si haren hope senden
11:37 Met uaster trowen ende goeder
11:38 Ende oc te sire suter moeder
11:39 Marien wert. ende ene bede
11:40 Die si met uasten hope dede
11:41 Begonste si op enen dach
11:42 Daer si in kniegebede lach
11:43 Si seide got uan hemelrike
12:1 Die alle dinc geweldelike
12:2 Volbrengen mogt wel sute here
12:3 Din groten uaer die mi so sere
12:4 Verladet nu dat herte binnen
12:5 Din moetti here also bekinnen
12:6 Dat ikker af ontcommert si
12:7 Wel sute got nu sendet mi
12:8 Vwe gracie die mi so beuerde
12:9 Dat ikker af ontladen werde
12:10 Want uilic weder in den pas
12:11 Daer ic uerlegen binnen was
12:12 Te minen schaden wilen eer
12:13 So waric gonnert emmermeer
12:14 Wat soude mijns gewerden dan
12:15 Genade got. want ine can
12:16 Mi seluen wel getrosten nit
12:17 Op dat die dinc also geschit
12:18 Alsic uersta. want sonder waen
12:19 Dis motic emmer schade ontfaen
12:20 Wat holpe dan dat ic te milen
12:21 Om dat gemac uan mire silen
12:22 Gelaten hadde. ende elre uonde
12:23 Dat selue. dis ic nit ne conde
12:24 Gedragen sonder schade groet
12:25 Mar loesset mi ut derre noet
12:26 Die vwen wille doet algader
12:27 Dis biddic v wel sute uader;
12:28 Oc biddic v wel sute urowe
12:29 Daer ic altoes in uinde trowe
12:30 Die maget ende moeder sijt
12:31 Ende emmermeer gebenedijt
12:32 Selt wesen in den hogen trone
12:33 Daer gi met gode spannet crone
12:34 Dat gi beschowet die mesquame
12:35 Dar ic af boete gerne name
12:36 Dat es die sorge die mi dert
12:37 Daer ic af sere ben ueruert
12:38 Want uilic weder in die pine
12:39 Daer mi uerwasset in tesine
12:40 So we mi dan dat ic hir quam
12:41 Ende ic die kouele an genam
12:42 Daer ic uan commere ende sorgen
12:43 Altoes in waende sijn uerborgen
12:44 Want moet die dinc also uolcomen
12:45 Alsic hir hebbe nu uernomen
13:1 So motic emmer werden suare
13:2 Verladen meer dan ochtic ware
13:3 Te milen bleuen. urie maget
13:4 Want igewelc die sorge draget
13:5 Van eere abdien. lange in pine
13:6 So staet dengenen wel te sine
13:7 Jn langen commer ende in leet
13:8 Alsic wel bi mi seluen weet
13:9 Bi din dat ic so lange droch
13:10 Dat prioraet dat mi uerwoch
13:11 Beide alte sere ende al te suare
13:12 Bidie so seggic oppenbare
13:13 Dat ic en werde abdesse nit
13:14 So wat dat mi daer na geschit
13:15 Noch priorinne al sonder waen
13:16 Magic met eeren dis onstaen
13:17 Nu hebbic v die noet geclaget
13:18 Vrie edele moeder ende maget
13:19 Die mi verweget nu so sere
13:20 Dis biddic v ende onsen here
13:21 Dats ihesus kerst v sone goet
13:22 Dat gi uerleenet mi din spoet
13:23 Ende vwe gracie sendet mede
13:24 Dat ic in dese closterstede
13:25 Daer ic in drage nu abijt
13:26 Noch elre. want gi mechtech sijt
13:27 Te comene alles wel teuoren
13:28 En werdde nemmermeer gecoren
13:29 Tabdessen noch te priorinnen
13:30 Mar dat ic mote urowe hir binnen
13:31 Jn eenechheiden so geleuen
13:32 Dat ic te ijoncst al sonder sneuen
13:33 Te meerre baten ende uromen
13:34 Te goeden inde mote comen
13:35 O. moder ende maget fijn
13:36 Dis moetti mi gehelpech sijn;
13:37 Eer dese bede har inde nam
13:38 Al daer met groten schine quam
13:39 Geuaren neder harde lise
13:40 Die urowe uan din paradise
13:41 Die moeder ende maget fijn
13:42 Dat nimene el ne mochte sijn
14:1 Bedaget noit dan hare allene
14:2 Die was uan alre ulekken reene
14:3 Die sprac aldos aldaer si stoet
14:4 Lutgart mine utuercorne goet
14:5 V. clagen hebbic wel uernomen
14:6 Dis benic v nu trosten comen
14:7 V. clagen hebbic wel uerstaen
14:8 Oc es vwe bede wale ontfaen
14:9 Dis mogdi mi wel weten danc
14:10 Want icse ontfinc al sonder wanc
14:11 Al clagende hebdi dis uerlijt
14:12 Dat gi uerladen binnen sijt
14:13 Van groten sorgen die v deren
14:14 Ende v dat herte so uerueren
14:15 Dat gi ne cont gehermen nit
14:16 Want gi din wederual onssit
14:17 Ende oc die nose uan ambachte
14:18 Daer men v weder gerne in brachte
14:19 Alse v wel cont gemaket es
14:20 Mar wel lutgart sijt dis gewes
14:21 Dat ic din raet uan derre saken
14:22 Met mire macht sal wedermaken
14:23 So dat v nemermeer ne sal
14:24 Tambachte wert de wederual
14:25 Geschaden mogen noch geletten
14:26 Want ic mi sal daer iegen setten
14:27 Nu sijt in hogen ende uro
14:28 Dit salic wedermaken so Dat
14:29 gi ne werdet nemmermeer
14:30 Verladen daer gi wilen eer
14:31 Te milen wart uerladen mede
14:32 Nu houdt v herte in goeden urede
14:33 Dit salic v begaden wale
14:34 Want ic v sal die walsche tale
14:35 Ontdragen so dat gi ne selt
14:36 Noch macht gewinnen noch gewelt
14:37 Te sprekene it met walscher tongen
14:38 Dos seldi bliuen ongeduongen
14:39 Van vwen mesterschape. want
14:40 So wanneer dat men it dit lant
14:41 Vernemet dat v es te suaer
14:42 Dat walsch te leerne. al ouer waer
14:43 So seggic v dat v uan desen
14:44 En sal nemmeer begrutet wesen
14:45 Dat gi onttredet nu so suare
15:1 Want het wel staende nit ne ware
15:2 Dat eene abdesse maget fijn
15:3 Jn desen lande soude sijn
15:4 Of hir of elre die ne conde
15:5 Berechten nit met haren monde
15:6 Din closter din si soude rekken
15:7 Daer omme salic v onttrekken
15:8 Ende ondergaen die walsche sprake
15:9 So seldi leuen met gemake
15:10 Voert ane meer in vwen tide
15:11 Nu sijt in hogen ende blide
15:12 Jc sal v dit so wel begaden
15:13 Dat gi ne werdet meer uerladen
15:14 Met besechheiden uan ambachte
15:15 Noch met gewoude noch met crachte
15:16 Noch met beduange uan gebode
15:17 Nu bliuet dan lutgart te gode
15:18 Jn mach hir sijn nit langer nu
15:19 Den suten got beuelic v;
15:20 Na desen warden denen schit
15:21 Die godes moeder. ende lit
15:22 Lutgarden liggen wel getroestt
15:23 Want sise heuet al uerloestt
15:24 Van harre commerliker smerten
15:25 Dis dankde si met blider herten
15:26 Den riken coninc uan den trone
15:27 Ende oc der coninginnen schone
15:28 Die bouen dingele es uerheuen
15:29 Dos es lutgart getrostet bleuen
15:30 Mar wildi dat ic v bediede
15:31 Groet wonder datter na geschide
15:32 Jc saelt v seggen of ic can
15:33 Sent dat lutgart din troest gewan
15:34 Van onser urowen die se lise
15:35 Vertrostet hadde in derre wise
15:36 So seggic v al sonder waen
15:37 Alse ons die uite doet uerstaen
15:38 Dat si in ernste noch in spele
15:39 En conste noit sent so uele
15:40 Dis walschs geleeren noch uerhalen
15:41 Dat si wel hadde in walscher talen
15:42 Och broet genoemet ochte wijn
16:1 Die lichte gnoch genoemet sijn
16:2 Noch ander dinc och licht och suar
16:3 Nochtan dat si wel .xl. ijar
16:4 Gestadelic och daer omtrent
16:5 Taiwires binnen woende sent
16:6 Daer si uolleuede in groten eeren
16:7 Al haren tijt. al sonder leeren
16:8 Dis walsches it nochtan dat si
16:9 Din walschen nonnen was so bi
16:10 Dat si aldaer dis walsches gnoch
16:11 Hen hoerde spreken int geuoch
16:12 Wel menechwerf op elken dach
16:13 Mar alse men daer binnen sach
16:14 Dat si ne conde nit ontfaen
16:15 Jnt herte binnen noch uerstaen
16:16 Dis walsches. noch gespreken oc
16:17 Daer si wel lettel toe ontploc
16:18 Har herte. alse omme dat onthouden
16:19 So lit men dis al gode wouden
16:20 Ende oc die maget goedertiren
16:21 Die men teuoren plach uisiren
16:22 Tambachte. eer men dis wart geware
16:23 Dat dit gebreken was an hare
16:24 Alsonder suarheit uan gebode
16:25 Jn haren closter dinen gode.
16:27 Uan din dat se onse urowe hit uasten .vij. ijar om te
16:28 verwerne der godes wrake.
16:29 .iij. Tin tiden dat die aubeiose
16:30 En uolc uerwaten ende bose
16:31 Ontcirden so met bosen werken
16:32 Die uriheit uan der godes kerken
16:33 Dat mense moste dor die noet
16:34 Van heresien. toter doet
16:35 Met crachte brengen ende ontliuen
16:36 Die man gemeene metten wiuen
16:37 Ende oc met kinden ende met craten
16:38 Dat ijammer es groet utermaten
16:39 Dat enech mensche so onssint
16:40 Sijn leuen. dat hi dis uerdint
16:41 Dat menne also ontliuen moet;
16:42 So lach lutgart die maget goet
16:43 Op enen dach Taiwires binnen
17:1 Ende ene bede ginc beginnen
17:2 Te gode wert uan hemelrike
17:3 Die si uolbrachte salechlike
17:4 Te goeden inde ic seggu hoe
17:5 Aldaer si was gelegen doe
17:6 Op hare knin ende har gebet
17:7 Begonste lise aldaer si met
17:8 Onledech makde har herte fijn
17:9 So quam geuaren sonder schijn
17:10 Jn harde serechliker wise
17:11 Die moeder gods uan paradise
17:12 Aldaer die maget was gelegen;
17:13 Wel harde quam si wederslegen
17:14 No min no meer dan och si suare
17:15 Beuaen met serechheiden ware
17:16 Dat togede oc wel har abijt
17:17 Din noit eer op enen tijt
17:18 En sach die maget so onschoent
17:19 Oc heft dat selue wel getoent
17:20 Har utuercorne schone anschin
17:21 Dat ongelic was worden din
17:22 Dat het teuoren plach tesine
17:23 Want dat teuoren so met schine
17:24 Verlichtet was. dat sijt beschowen
17:25 En conde nit. dat was teblowen
17:26 Van serechheiden ende bleec
17:27 So dat het lettelgoet geleec
17:28 Din seluen dat het was teuoren
17:29 Want sine schonheit was uerloren
17:30 Ende oc sijn scoen licht ende claer
17:31 Dos quam die godes moeder daer;
17:32 Nu hort wis daer geplogen was
17:33 Aldaer lutgart lach ende las
17:34 Heft si har houet op geheuen
17:35 Ende enen groten crijt gegeuen
17:36 Do si die godes moeder staen
17:37 Daer sach so bleec ende ongedaen
17:38 Daer na so rip si lude owi
17:39 Wel sute maget en si di
17:40 Die godes moeder onse urowe
17:41 Warumme gi dos sijt met rowe
17:42 Beuaen. ende oc met groten sere
17:43 Dis biddic v dor onsen here
17:44 Dat gi mi segget altehant
17:45 Al sonder alle beide. want
18:1 Dat motic emmer weten nu
18:2 Want sosgedaen en sagic v
18:3 Hir uoren noit in minen dagen
18:4 Noch sosgedane cleder dragen
18:5 Dit dunket mi uan ongemake
18:6 En teeken. want het sonder sake
18:7 En es nit dat gi droeue sijt
18:8 Noch dat so schir es v abijt
18:9 Die wilen clarre dan die dach
18:10 Van somertide schinen plach
18:11 Nu segget mi dan maget rene
18:12 Die bouen alle magde allene
18:13 Ter godes moeder wort uercoren
18:14 Gelijc dat lange daer teuoren
18:15 Van v die prophecien spraken
18:16 Wat v mescomt. ende om wat saken
18:17 Gi schinet nu te desen tide
18:18 Van serechheiden dos omblide
18:19 Dat motic weten sonder beide
18:20 Tehant. want vwe serechheide
18:21 Oc nu tewilen minen moet
18:22 Jn serechheiden wesen doet
18:23 Want sonder seer ic nit ne can
18:24 V. urowe mijn. beschowen an;
18:25 Antwerde met gestaden sinne
18:26 So gaf die hogste coninginne
18:27 Lutgarden weder hastelike
18:28 Lutgart al sta ic serechlike
18:29 Sprac si. en hebbets wonder nit
18:30 Mar selue merket ende sit
18:31 Hoe men noch sleet. hoe men trainet
18:32 Hoe men noch gheecelt ende pinet
18:33 Din werdeliken sone mijn.
18:34 En soudic dan nic droeue sijn
18:35 Daer ic mijn werde kint sie bluen
18:36 Dos laidangiren. dos uerspuen
18:37 Ende alle dage noch met sonden
18:38 Hem sie uerniwen sine wonden
18:39 Wat wondre dan al hebbic rowe
18:40 Alsic dese ouerdaet beschowe
18:41 Mar wildi dat ic v bedide
18:42 Lutgart. welc sijn die domme liede
19:1 Die dorren maken selke nose
19:2 Dos groet. dat sijn die aubeiose
19:3 Die felle menschen. die quadien
19:4 Die met geproeueder heresien
19:5 Der kerken uriheit so onssetten
19:6 Dat si die werelt al besmetten
19:7 Met haren sondeliken daden
19:8 Daer si die goede met uerladen
19:9 Die hare boesheit hebben leet
19:10 Mar ouer waer ic wale weet
19:11 Oc seggict v al oppenbare
19:12 Dat al die werelt harde suare
19:13 Ontgelden sal in corten tiden
19:14 Dat hen die domme nit ne miden
19:15 Der boesheit. mar in sonden leuen
19:16 Want die sententie es gegeuen
19:17 Van din gerechten sone mijn
19:18 Dat emmer moet geplaget sijn
19:19 Met ere ijammerliker plagen
19:20 Die werelt al in corten dagen
19:21 Dat elken liggen sal te na
19:22 Hen si dat mense wedersta;
19:23 Mar gi die got die melde uader
19:24 Die sine wille doet algader
19:25 Jn hemele ende in erterike
19:26 So minnet. dat hi meldelike
19:27 V. geuet al dat gi begert
19:28 Lutgart. bi v moet sijn uerwert
19:29 Die plage suaer ende ongeroe
19:30 Nu hort ic sal v seggen hoe
19:31 Ghi selt gaen uasten .vij. ijar
19:32 Dat sal v moten wesen suar
19:33 Te brengene ouer maget goet
19:34 Mar sider dat het wesen moet
19:35 So onderstaedt so cloftechlike
19:36 Dat het teijoncst in hemelrike
19:37 Met uromen mote v sijn uergouden
19:38 Nu laett dan alles gode wouden
19:39 Ende onderstaet dat ic v wise
19:40 Lutgart dos seldi mogen lise
19:41 Met vwer pinen wedermaken
19:42 Die suarheit uan der godes wraken;
19:43 Dit salic urowe doen wel gerne,
19:44 Want nit nes recht dat ics it werne,
19:45 Doe weder sprac die maget saen
20:1 Wel gerne salic onderstaen
20:2 Dit vasten dat gi mi gebiedet
20:3 Want gire mi toe hebt gemiedet
20:4 Wel menech werf in minen tide
20:5 Mettin dat gi mi dikke blide
20:6 Gemaket hebt. ende oc gegeuen
20:7 Daer ic ben met terasten bleuen
20:8 Troest uan mesquame clene of groet
20:9 Mar sent dat eischet nu die noet
20:10 Dat ic moet uasten .vij. ijar
20:11 Dat gi ter pinen die ic suar
20:12 Sal moten doegen urowe goet
20:13 Verleenet mi so goeden spoet
20:14 Dis biddic v. dat gi teuromen
20:15 Hen allen urowe mote comen
20:16 Daer ic dit uasten ouer sal
20:17 Bestaen. ende oc der werelt al;
20:18 Dit salic doen. die urowe seide
20:19 Dos schit si denen sonder beide
20:20 Ende es te hemele wert geuaren
20:21 Doe ginc lutgart al sonder sparen
20:22 Dat lange uasten onderstaen
20:23 Dat si te dragene hadde ontfaen
20:24 Si uastede al die dage lanc
20:25 Getrowelic al sonder wanc
20:26 So dat si noit dach en brac
20:27 Noch dor gewin noch dor gemac
20:28 Dis darr ic mi uermeten wel
20:29 Nochtan en nutte si nit el
20:30 Noch dranc noch aet no groet no clene
20:31 Dan dunne bir met broede allene
20:32 Dit was har dranc. dit was har aet
20:33 Dit hilt si sonder loes baraet
20:34 Die seuen ijar al toten inde
20:35 Mar wildi dat ic v ontbinde
20:36 Hoe si dat uasten sent uolbrachte
20:37 So seggic v dat si so sachte
20:38 Voluastede al die lange dage
20:39 Omodelic al sonder clage
20:40 Dat noit binnen .vij. ijaren
20:41 Die urowen die daer binnen waren
20:42 En sagen nutten ander spise
20:43 Van lichten noch uan diren prise
21:1 Lutgarden dan allene broet
21:2 Met bire. mar en wonder groet
21:3 So mach men merken an die maget
21:4 So welken tijt si was beclaget
21:5 Daer af uan haren meesterschape
21:6 Och gekastijt uan haren pape
21:7 Ochte oc gebot uan hen ontfinc
21:8 Dat si oc ate alselke dinc
21:9 Alse andre urowen nutten daer
21:10 So seggic v wel ouer waer
21:11 Dat sijs gesuelgen nit ne mochte
21:12 Dat men ter vigen leggen mochte
21:13 Quaemt in den mont het moster ut
21:14 Dos halp got uasten sire brut
21:15 Mar wildi weten wat van hare
21:16 Dis harde quaet uergeten ware
21:17 Daer staet bescreuen in latijn
21:18 So wanner dat die maget fijn
21:19 Die was geuudet metter minnen
21:20 Vernam dat iwent quam daer binnen
21:21 Dis alt conuent hadde it tebat
21:22 Nochtan dat sijs nit selue en at
21:23 Noch nit nontfinc in haren monde
21:24 Want sijs genutten nit ne conde
21:25 So was har herte meer in hogen
21:26 Dan och si hadde selue mogen
21:27 Mettin ijonfrowen int geuoch
21:28 Dis selues oc ontbiten gnoch
21:29 Want menechwerf te goeder trowen
21:30 Plach si uerlien din ijonfrowen
21:31 Die int conuent daer binnen waren
21:32 Dat sijs tebat oc plach geuaren
21:33 Daer na wel lange. alse int conuent
21:34 Pitance quam ochte een prosent
21:35 Dis alle die ijonfrowen it
21:36 Tebat gecregen och genit
21:37 Och dis gemakes it gewonnen
21:38 Gemeenlic alle dandre nonnen;
21:39 Nu comt hir uoert gi papelarde
21:40 Ghi metten grisen langen barde
22:1 Die al uolmaket schinen willet
22:2 Ende al benijdt ende al beghillet
22:3 Ende al begrijpt met fellen moede
22:4 Dat men dengenen doet te goede
22:5 Jn karitaten dies behoeuen
22:6 Hort harewert ghi loese boeuen
22:7 Die omme gaet met begardien
22:8 Wis plach dis godes brut uerlien
22:9 Die menechwerff dis beghiede
22:10 Dat si dis goedes dat geschiede
22:11 Din armen godes nonnekinen
22:12 Die waren allewege in pinen
22:13 Was ene maent altoes te blider
22:14 Daer na ende oc wel lange sider
22:15 So welkentijt si dis gedachte
22:16 Endt hare got te uoren brachte
22:17 Dit was dat recht uan karitaten
22:18 Die elken goedes ende baten
22:19 Wel onnet; daer si buten leuen
22:20 Die godes armen nit ne geuen
22:21 Dis hen behoeuet. mar met nide
22:22 Begripen dat in allen tide
22:23 Ende oc met harre quader spraken
22:24 Din armen dat tongoede maken
22:25 Dat si beijagen uan den goeden
22:26 Die op die dogt hen bat beuroeden
22:28 Hoe dat si mester ijacope uan uitri verloste van den
22:29 bande van kranker minnen
22:30 .iiij. Oc was tin tiden in dat lant
22:31 En man uermart en wel bekant
22:32 Die oc was cont der maget uri
22:33 Hit meester ijacob uan uitri
22:34 Die goede man was worden mare
22:35 Om dat hi was goet predekare
22:36 Ende hi wel conste in din sermone
22:37 De kracht uan din scrifturen tonen
22:38 Ende oc te rechte wel bedieden
22:39 Din clerken ende oc andren lieden;
23:1 Op enen tijt so was geuaren
23:2 Met droeuer herten achterwaren
23:3 Die here; alse op gerechte trowe
23:4 Ene utuercorne schone urowe
23:5 Die hem met menscheliker minnen
23:6 Teuoren so plach aue winnen
23:7 Sijn herte sere ende utermaten
23:8 Dat hijs en conde nit gelaten
23:9 Hine es geuaren dar si lach
23:10 Onlostech. ende selue plach
23:11 Hars met phisiken lange stonde
23:12 Want hijs onsseggen nit ne conde
23:13 Der cranker minnen die hem dede
23:14 Dis plegen. daer hi selue mede
23:15 So trege wart ende oc so lat
23:16 Dat hi tin tiden al uergat
23:17 Dis sermonerens. ende al stille
23:18 Daer lach om harre minnen wille
23:19 Want euen lanc dat hem die moet
23:20 Met hare also te sine stoet
23:21 Heft hi sijns selues al uergeten
23:22 Wat wondre. want hi was beseten
23:23 Van harre minnen dine duanc
23:24 So dat hi wart ten dogden cranc;
23:25 Mar godes brut die heft uernomen
23:26 Dat hi aldos was aue comen
23:27 Dis predekens. ende omme wat saken
23:28 Ende oc hoe hi began mesraken
23:29 Si hadde int herte groten toren
23:30 Dat hi so dullic heft uerloren
23:31 Die gracie die hem was uerleent
23:32 Van rowe groet heft si geweent
23:33 Ende oc gebeden dis te gode
23:34 Dat hi din mensche och hijt gebode
23:35 Verloestte uan der cranker minnen
23:36 Ende har baraet hem dade kinnen
23:37 Mar got die alle dinge sit
23:38 Ende wilde dis noch horen nit
23:39 Want hi der baten nit ne gherde
23:40 Noch uan der crankheit die hem derde
23:41 Der loessenessen nit ne rochte
23:42 So lostelic hem wesen dochte
24:1 Met kranker minnen sijn beuaen
24:2 Dat heft die uiant al gedaen
24:3 Die hem met sinen losen treken
24:4 Die doget dos waende aue breken;
24:5 Dis hadde int herte groten rowe
24:6 Do sijt uernam. lutgart die urowe
24:7 Dis ginc si so har lijf karinen
24:8 Met eiseliken disciplinen
24:9 Ende oc met groten slagen blowen
24:10 Dat hare har leuen mochte rowen
24:11 Aldos so bat si tonsen here
24:12 Al suchtende met groten sere
24:13 Dat hi din mensche wilde ontladen
24:14 Van sire commerliker schaden
24:15 Ende oc uerlenen sonder beide
24:16 Kinnesse ende onderschedechheide
24:17 Waerbi dat hi din uiant wreet
24:18 Die hem te derne was gereet
24:19 Mochte onder brengen. ende it saen
24:20 Der kranker minnen aue staen
24:21 Mar got die coninc uan den trone
24:22 Die al te horne was gewone
24:23 Dat hem die maget utuercoren
24:24 Lutgart plach bidden dar teuoren
24:25 Doe hi uernam dat si soe suare
24:26 Verloet met disciplinen hare
24:27 Ende oc met haren beden lanc
24:28 Din man die worden was so cranc
24:29 Ten dogden; wilde weder bringen
24:30 Te gheesteliker vfeningen
24:31 So heuet hi op enen dach
24:32 Al daer in knigebede lach
24:33 Die maget edel ende fijn
24:34 Gesendet enen bode sijn
24:35 Die sprac te hare in derre wise
24:36 Die coninc uan den paradise
24:37 Lutgart hi grutet v met mi
24:38 Ende v ontbidt. warumme gi
24:39 V. so uerpijnt om enen man
24:40 Die nit so uele goeds en an
24:41 Hem seluen. dat hi achtte dis
24:42 Dat got uersage sijn uerlis
24:43 Noch dat hi hem die gracie gaue
25:1 Dat hi der besechheit quame aue
25:2 Van cranker minnen die hem dert
25:3 Och hi dan selue nit ne ghert
25:4 Noch nit ne ruket sire baten
25:5 So mogdi v wel oc gematen
25:6 Van meer te biddene ouer hem
25:7 Dit heuet v dis bode ic bem
25:8 Met mi ontboden maget goet
25:9 Nu houdt in rasten vwen moet
25:10 Dit moet in uersten sijn geleget
25:11 O wi doe weder heft geseget
25:12 Die fine godesbrut lutgart
25:13 Wel sute got die oit wart
25:14 Ontfarmech ende uol genaden
25:15 Och dese mensche es so uerladen
25:16 Van cranker minnen. dat hi nit
25:17 Te rechte en merket noch en sit
25:18 Wat hem mescomt noch wat hem lettet
25:19 Moet hi dan werden so onssettet
25:20 Van vwer helpen. dat hem al
25:21 Ontgeuen werde sijn geual
25:22 Dat hi teuoren ie gewan
25:23 Wel sute got wat selen dan
25:24 Die arme silen uan dengenen
25:25 Die hen te quaden dingen wenen
25:26 Dire in die werelt menech es
25:27 Want wale benic dis gewes
25:28 Dat se die uiant sal uerleiden
25:29 Met sire boser lustechheiden
25:30 Ende oc met hem ter hellen uuren
25:31 Dor al dat si v so tesuren
25:32 Sijn worden; die in sonden leuen
25:33 Hen si dat gi hen willet geuen
25:34 Die gracie weder. dat si binnen
25:35 Hen seluen mogen bat bekinnen
25:36 Ende oc der sonden aue staen
25:37 Mar dat gi desen mensche saen
25:38 Tewege brenget here goet
25:39 Sent dat ic al uolseggen moet
25:40 Dat ic int herte binnen pense
25:41 Daer ic mi seluen nit ne uense
25:42 Dis biddic v wel sute here
25:43 Van alle mire herten sere
26:1 So dat hi wel tesinen uromen
26:2 Der krankheit moge al aue comen
26:3 Die hem int herte leget stille
26:4 Weder hi wille so ne wille
26:5 Och doet mi seluen uten boeke
26:6 So dat ic vwes nit ne roeke
26:7 Daer gi mi selue in hebt gescreuen
26:8 Ende al dat gi mi hebt gegeuen
26:9 Dat nemet hir op. weder nu
26:10 Ende oc mi seluen scheedt uan v
26:11 Hort hir noch wonder uan lutgarden
26:12 Hoe si met dosgedanen warden
26:13 Din groten here heft onderbrachtt
26:14 Die alles dinges heuet macht
26:15 Want doe die bede was uolcomen
26:16 So heft die goede man uernomen
26:17 Dat hem die godes cracht was bi
26:18 Want hem dat herte wart so uri
26:19 Van alre krankheit die hem derde
26:20 Dat hi sent nemmermeer ne gherde
26:21 Der metsamheiden uan der urowen
26:22 Want hi began uan binnen schowen
26:23 Die urese die daer an gelach
26:24 Dire hi teuoren nit ne sach;
26:25 Nu merket wel dis biddic v
26:26 Ghi ijonge liede die hir nu
26:27 Hebt dit exempel horen tellen
26:28 Hoe si mesraken die hen quellen
26:29 Met kranker minnen. ende laten
26:30 Den rechten wech uan karitaten
26:31 Warumme en willen si nit kinnen
26:32 Die omme gaen met ualscher minnen
26:33 Hoe dommelic si hen uerbouden
26:34 Si laten dat si minnen souden
26:35 Si minnen dat si souden laten
26:36 Wart dat si rochten harre baten
26:37 Mar merket wonder uan din riesen
26:38 Hoe dat si willens al uerlisen
26:39 Der minnen goet dat si wel can
26:40 Den genen geuen din sijs an
26:41 Ende toe gewegen ende bringen
26:42 Van allen graciliken dingen
26:43 Die rikheit migel ende groet
27:1 Ende willens uallen in die noet
27:2 Jn groten commer ende in pine
27:3 Daer si begeren in tesine
27:4 Si sijn noch dommer dan dat dir
27:5 Dat selue lopet in dat uir
27:6 Ende willens hem uerbernet daer
27:7 Dos dogen dese pine suar
27:8 Wel groten commer ende quale
27:9 Dat si uerlisen altemale
27:10 Want dat si doegen selc uerdrit
27:11 En mach der sielen vromen nit
27:12 Dis soude hem igewelc uersin
27:13 Hoe hi betide mochte ontflin
27:14 Der cranker minnen ende ontstaen
27:15 Eer hire bleue bi geuaen
27:16 Want bliuet hi dar af gebonden
27:17 So werdet hem die sin ontfonden
27:18 Ende oc dat herte so ontkirt
27:19 Dat hem die doget oc faillirt
27:20 Wille of en wille an sinen danc
27:21 Want sent dat hi in dat beduanc
27:22 Hem werpet uan der boser ghilen
27:23 So moet hi doen bi some wilen
27:24 Dat hem ten besten nit ne staet
27:25 Daer omme souden dit baraet
27:26 Beschiwen alle ijonge liede
27:27 Ende oc met haren scharpen niede
27:28 Bekiren hen ter godes minnen
27:29 Daer souden si meer ane winnen
27:30 Dat seggic hen wel ouer waer
27:31 Want die uan godes minnen claer
27:32 Verlichtet sijn. si hebben al
27:33 Geluc. ende eere. ende oc geual
27:34 Oc selen si te haren uromen
27:35 Hir na te goeden inde comen
27:36 So mote wi. oc allegader
27:37 Dis onne ons got die melde uader. amen.
27:39 Van din dat si des abts symoens sile uan foinni
27:40 verloestte van den vegeuire
28:1 .v. JN enen closter in din dagen
28:2 Daer grawe moneke ordne dragen
28:3 Die es genamet alsic mi
28:4 Versta. die closter uan foinni
28:5 So was gemaket abt en here
28:6 Die langen tijt hilt in sine eere
28:7 Din closter al. hit dant symon
28:8 Die gerne pijnde om wale don
28:9 Hi was behendech ende uroet
28:10 Ende anders was sijn leuen goet
28:11 Mar alte suaer was hi dengenen
28:12 Die crankest in din closter schenen
28:13 Ende alte stijf ende al te fel
28:14 Ende oc te wrekene alte snel
28:15 Van ijongen lieden die mesdaden
28:16 Dat was uan hem wel grote schade
28:17 Want buten din in alre wise
28:18 So was hi uan wel groten prise
28:19 Ende oc uan seden wel gerakt
28:20 Alse ons wel cont die uite makt
28:21 Die sine seden int geuoch
28:22 Volcomenlike priset gnoch
28:23 Mar dis hi hadde lof uercregen
28:24 Bidie so haddene onderslegen
28:25 Lutgart die goede ende utuercoren
28:26 Daer an en heft hi nit uerloren
28:27 Want op die wile dat hi schit
28:28 Van derre werelt. ende lit
28:29 Dit brosche lijf dit arme leuen
28:30 So wart die sile en wech gedreuen
28:31 Daer si antwerde moste ontfaen
28:32 Van allen dat si ie gedaen
28:33 Teuoren hadde in haren liue
28:34 Daer wi erminge. wi caitiue
28:35 Op souden scowen ende merken
28:36 Want igewelc van sinen werken
28:37 Weder si quaet sijn ochte goet
28:38 Teijoncst antwerde geuen moet
28:39 Aldos so moste comen uoert
28:40 Die sile aldaer si heft gehort
28:41 Die gods sententie die se schire
28:42 Gewiset heft tin uegeuire
28:43 Om hare sonden alse daer
29:1 Tesine lange .xl. ijar;
29:2 Hir binnen quam met waren warden
29:3 Ter wel gerakder magt lutgarden
29:4 Al tote aiwires die nimare
29:5 Van hem. dat hi uerscheeden ware
29:6 Dis was si rowech ende onblide
29:7 Want sine lange in sinen tide
29:8 Met uaster herten daer teuoren
29:9 Geminnet hadde ende utuercoren
29:10 Dis wart si saen also beraden
29:11 Dat si hem wilde staen in staden
29:12 Met harre macht getrowelike
29:13 Dos ginc die magt omodelike
29:14 Te gode bidden sonder beide
29:15 Dat hi dor sine ontfarmechheide
29:16 Die sile die hi eer geboet
29:17 Van niute. wilde ut alre noet
29:18 Verloessen. ende it schire geuen
29:19 Met hem dat ewelike leuen
29:20 Dit was der goeder urowen bede
29:21 Die si so lange wile dede
29:22 Op enen dach dat quam wel lise
29:23 Van bouen utin paradise
29:24 Geulogen ene stemme aldaer
29:25 Die seide gods urindinne maer
29:26 Lutgart nu weset wel terasten
29:27 V. disciplinen ende v uasten
29:28 Ende oc v beden sonder waen
29:29 Der silen sal in staden staen
29:30 Dat si v cundech oppenbare
29:31 Want dat gi biddet ouer hare
29:32 Dos ernstelic; moet emmer comen
29:33 Te baten hare ende oc te uromen
29:34 O wi ho blide was lutgart
29:35 Doe si uerhorde dese wart
29:36 Har herte was getroestet wale
29:37 Doe si uerhorde dese tale
29:38 Wat wondre dis; want si uernam
29:39 Dat hare bede wel bequam
29:40 Den hogsten coninc onsen here
29:41 Dis ginc si hem noch bidden sere
30:1 Die alle dinc geleisten mach
30:2 Dat hi din eweliken dach
30:3 Van sinen rike dade schinen
30:4 Der silen. ende vt alre pinen
30:5 Verlossen wilde die it schire
30:6 Ende utin scharpen vegeuire
30:7 Jt cortelinge dor genade
30:8 Te sinen rike comen dade
30:9 So lange bat die maget fijn
30:10 Dat anderwerf din bode sijn
30:11 Aldaer got sendde weder lise
30:12 Die sprac tehare in derre wise
30:13 Lutgart nv laett v suchten staen
30:14 Der silen sal men wouden saen
30:15 So dat si sal wel cortelinge
30:16 Dis gise ontfaet in v gedinge
30:17 Met gode ginder bouen schone
30:18 Jn hemelrike spannen crone
30:19 Dor vwen wille maget wert
30:20 Want sider meer dat gijt begert
30:21 En es nit recht dat mens v werne
30:22 Dit horde noch die maget gerne
30:23 Si dankeds gode sonder wanc
30:24 Mar dat die verste wart so lanc
30:25 Dat was hare vtermaten leet
30:26 Ho menech werf si wee gebeet
30:27 Met langen beden die si dede
30:28 Ende oc met disciplinen mede
30:29 Die migel waren ende suar
30:30 En canic v nit ouer waer
30:31 Geseggen wel want vele was
30:32 Der beden die sire ouer las
30:33 Ende oc der groter disciplinen
30:34 Dar si van irsten mede pinen
30:35 Hars selues lijf begonste suare
30:36 Alse och si alles schuldech ware
30:37 Dis ie uerdinde in sinen liue
30:38 Die man daer ic v aue scriue
30:39 Mar wildi dat ic v ontbinde
30:40 Na din dat ic gescreuen uinde
30:41 Hoe na si quam met haren beden
31:1 Der eweliker gods geneden
31:2 Jc saelt v seggen. hort na mi
31:3 Doe sosterwijs die maget urj
31:4 Op enen namelike dach
31:5 Geknilt in harre beden lach
31:6 Begansi wonderlike sere
31:7 Te gode bidden onsen here
31:8 Dat hi dor sine onmodechheide
31:9 Dis heren sile al sonder beide
31:10 Verloessen wilde ut alre qualen
31:11 Ende oc te sinen rike halen
31:12 Si sprac al dos almechtech got
31:13 Die ouer al hebt v gebot
31:14 Noch biddic v dat gi ontfaet
31:15 Die bede mijn. ende oc verstaet
31:16 Die wart die ic v segge nv
31:17 Wel lange hebbic gebeden v
31:18 Dat gi der silen dant symoens
31:19 Gebruken daet dis selues loens
31:20 Din gi verleent din andren silen
31:21 Die wilen eer so v beuilen
31:22 Dat si met v wel salechlike
31:23 Nv spannen crone in hemelrike
31:24 Mar dis gi dit in uersten lanc
31:25 Geleget hebbet. ende stranc
31:26 V hebt gehouden iegen hare
31:27 Dis seggic v wel oppenbare
31:28 Dat ic voert ane in minen tide
31:29 En werde meer no uro no blide
31:30 Noch nemmermeer en sal cesseren
31:31 Van disciplinen. noch fineren
31:32 Van beden oc in rechten trowen
31:33 Tote an der stont dat ic sal schowen
31:34 Met claren ogen ende conden
31:35 Geurijt die sile ende al ontbonden
31:36 Van allen commere ende pinen
31:37 Mar al in een met disciplinen
31:38 Salic mi seluen so uerduen
31:39 Ende al mijn lijf oc so dorbluwen
31:40 Met slagen groet sonder getal
31:41 Dat v dis here ontfarmen sal
32:1 Op dat gi langer legget it
32:2 Jn versten dit. mar neen gi nit
32:3 Dis hopic. want gi sijt so melde
32:4 Dat gi die sile met gewelde
32:5 Saen loessen selt ut alre noet
32:6 Die si noch doget alte groet
32:7 Eer dese wart har inde namen
32:8 So sach die maget waer si quamen
32:9 Van bouen uten hogen trone
32:10 Met schinen clar. licht ende schone
32:11 Die godes sone metter silen
32:12 Dar iegen ginc die maget knilen
32:13 Doe sise comen sach bi hare
32:14 Doe sprac aldos al oppenbare
32:15 Die godes sone al daer hi stoet
32:16 Lutgart vwe bede die gi doet
32:17 Si heuet mi hir neder brachtt.
32:18 Vwe minne die mi so vercrachtt
32:19 Dat ic en can onsseggen nit
32:20 Dis gi mi biddet. si mi rit
32:21 Dat ic hir neder quame nv
32:22 Ende it die sile toegede v
32:23 Die ic hir brenge nv met mi
32:24 Nv sit lutgart dit selue es si
32:25 Die sile daer gi ouer badet
32:26 Nu es die pine wel bestadet
32:27 Die gi dor hare willet doegen
32:28 Want gi se sit met conden ogen
32:29 Oc seggic v wel ouer waer
32:30 Dat si wel lange .xl. ijaer
32:31 Jnt vegeuir hadde emmer moten
32:32 Noch wesen. ende al daer genoten
32:33 Dis si uerdinde in haren tide
32:34 Mar sijt in hogen ende blide
32:35 Ende vwes suchtens aue staet
32:36 Want si nv heuet uol aflaet
32:37 Van allen sondeliken saken
32:38 Ende oc uerlaet van alre wraken
32:39 Dis sijt wel seker kare mijn
32:40 Dat toget wel die clare schijn
33:1 Daer gise mede siet uerclart
33:2 Dis mach si danken v lutgart
33:3 Te rechte meer dan imene el
33:4 Want ouer een dat weten wel
33:5 Dat si ne ware nit so schire
33:6 Verloesset uten uegeuire
33:7 Noch oc verheuen also saen
33:8 Te hemele. en haddi gedaen
33:9 Die hare wel in staden stoedt
33:10 Warbi si bliuen sal uerhoedt
33:11 Voert ewelic van allen sere.
33:12 Doe sprac die sile oc. got die here
33:13 Hi motu lonen maget vrj
33:14 Ende oc uergelden dat gi mi
33:15 Verloesset hebt ut alre pinen
33:16 V uasten ende v disciplinen
33:17 Daer gi v seluen mede quellet
33:18 Mi heuet alle noet beuellet
33:19 Ende oc uan .xl. ijaren lanc
33:20 Dis motti hebben groten danc
33:21 Dat uegeuir al af gecochtt
33:22 Mar dat gi mijns so wale rochtt
33:23 Dat motu lonen got die goede
33:24 Dos schit en wech met bliden moede
33:25 Die sile. ende es opwert gecregen
33:26 Met gode die se heft gedregen
33:27 Ter groter feesten ginder bouen
33:28 Daer alle dingle gode louen
33:29 Doe was die maget harde uro
33:30 Dis si uerloesset sach also
33:31 Die sile. want si was uerlaten
33:32 Van groter pinen utermaten
33:33 Daer si teuoren mede suare
33:34 Plach al in een uerladen hare
3:35 Tote op din nameliken dach
33:36 Dat si die sile comen sach
33:37 Met groten schine also uerclart
33:38 Dis dankde godes brut lutgart
33:39 Met blider herten menechfout
33:40 Der eweliker gods gewout
33:41 Dat es got selue. dis so saen
33:42 Van hem was hare bede ontfaen
33:43 Ende oc met eeren ende vromen
34:1 Die dinc te goeden pointe comen
34:3 Hoe si begerde wesen uersekert van haren leuene
34:4 ende hoe si daer af versekert wart
34:5 .vi. Men mach hir horen wonder groet
34:6 Hoe got die alle dinc geboet
34:7 Was ere maget onderdaen
34:8 Die wel te rechte welt verstaen
34:9 Dat ic hem segge. hi mach bekinnen
34:10 Die uriheit uan gerechter minnen
34:11 Daer minne int herte es wel bedegen
34:12 Daer plegt si gerne toe gewegen
34:13 Van alre baten groet gewin
34:14 Der silen daer si wonet in
34:15 Dat comt bidie alsic v seide
34:16 Dat got met sire almechtechheide
34:17 Hem seluen onderdanech geuet
34:18 Der silen die in minnen leuet
34:19 Dat prouic bi lutgarden wale
34:20 Die sonder alle wedertale
34:21 Beide also uaste ende also stranc
34:22 Met harre starker minnen duanc
34:23 Den hogsten coninc onsen here
34:24 Dat si uan hem ilanc so mere
34:25 Jn gracien wart op uerheuen
34:26 Ende oc ilanc so eer gegeuen
34:27 Wart hare algader dat si sochte
34:28 Want hijs onsseggen nit ne mochte
34:29 Noch aue breken met gewoude
34:30 Der minnen dat si hebben woude
34:31 Nochtan so schinet meere wonder
34:32 Dat si die gode brachte al onder
34:33 Met hare krachtechliker minnen
34:34 Noit dogt in hare en wilde kinnen
34:35 Noch nimene horen prisen mede
34:36 Dis goedes iwent dat si dede
34:37 Mar alle wile ende alle wege
34:38 Hilt si har seluen ouer trege
34:39 Ende ouer slap ende ongerakt
34:40 Oc heuet si altoes besakt
34:41 Dis goedes dat men sach an hare
34:42 Mar och si uol uan sonden ware
34:43 Was si altoes in groten sorgen
35:1 Want si wel wiste dat uerborgen
35:2 Den godes ogen dinc engeene
35:3 Ne mochte sijn no groet no cleene
35:4 Die men in dese werelt doet
35:5 Dis was beuaen die maget goet
35:6 Met groten uare in allen stonden
35:7 Si duchtte dat se om hare sonden
35:8 Die goede got uertuschen mochte
35:9 Waert dat hi binnen wel besochte
35:10 Har herte daer si binnen droch
35:11 Dat haren sinne meest uerwoch
35:12 Mar doe die magt van hogen prise
35:13 Geweset hadde in derre wise
35:14 Jn groten vreesen lange stonde
35:15 Ende in har seluen nit ne conde
35:16 Geuinden it dat haren moede
35:17 Of cleene of groet in staden stoede
35:18 Began si suken enen raet
35:19 Warbi si enech toeuerlaet
35:20 Vercrigen mochte dat se sachte
35:21 Te troste ende oc te rasten brachte
35:22 Din raet si heuet uonden saen
35:23 Jc sal v seggen hoe gedaen
35:24 Op eenen nameliken dach
35:25 Daer si in kniegebede lach
35:26 Began si bidden ende manen
35:27 Al suchtende met groten tranen
35:28 Din hosten coninc onsen here
35:29 Dat hi die vrese die so sere
35:30 Verloed har herte. al aue leide
35:31 Ende oc uerleende sekerheide
35:32 Der silen binnen dat si lise
35:33 Ten eweliken paradise
35:34 Na desen liue soude comen
35:35 Dos mochte sijn hare al benomen
35:36 Die grote ureese ende anders nit
35:37 Mar eer die maget denen schit
35:38 Ende eer si kirde uan der stat
35:39 Al daer si dis te godes bat
35:40 So es si worden wel in hogen
35:41 Meer dan v imen soude mogen
35:42 Geseggen wel met didscher spraken
35:43 Want daer si lach met terre saken
36:1 Onledech. ende bat te gode
36:2 So quam geulogen een sijn bode
36:3 Van bouen uten hogen trone
36:4 Jc wane het was en ingel schone
36:5 Die hare brachte selc salut
36:6 Daer si es mede comen vt
36:7 Der ureesen groet daer si teuoren
36:8 Af hadde commer ende toren
36:9 Gedoget. ende groten uaer
36:10 Ende alse comen was al daer
36:11 Die bode. sprac hi ende seide
36:12 Lutgart die godes mogentheide
36:13 Si motu eewelic gesterken
36:14 Jn dogden ende in goeden werken
36:15 Jc ben hir comen want ic weet
36:16 Dat gi gedoeget hebbet leet
36:17 Van ureesen die v heft gedert
36:18 Wel lange. want gi sijt ueruert
36:19 Van din dat gi nit wel en kinnet
36:20 Alsi dat gi nv gode minnet
36:21 Met starken wille ende oc met urien
36:22 Wartoe die minne sal gedien
36:23 Want dikke siet men die wel sere
36:24 Van irsten minnen onsen here
36:25 Dat si hen laten so uertregen
36:26 Dat si ne conen nit uolplegen
36:27 Der godes minnen daer si in
36:28 So wel hen proeueden int begin
36:29 Daer omme onssiedi dat uan din
36:30 Oc die gelike v mach geschin
36:31 Mar sijt terasten maget schone
36:32 Die hogste coninc uan den trone
36:33 Ontbiedet v dat hem so wale
36:34 Becomt v leuen altemale
36:35 Ende oc v wesen. dat hijt al
36:36 Te goeden inde brengen sal
36:37 Dit heft hi v ontboden nv
36:38 Dis danket hem dat radic v
36:39 So mogdi oc wel gerne. want
36:40 Gi selet iegen din viant
36:41 Met sire helpen uechten sege
37:1 Nv blijft te gode. ic uare en wege
37:2 Doe dese wart gesproken waren
37:3 So es die bode en wech geuaren
37:4 Tin schonen paradise wert
37:5 Die maget die so was ueruert
37:6 Teuoren. doe si dat verstoet
37:7 Van si getrostet haren moet
37:8 So dat si an din seluen tide
37:9 Stont op in hogen ende blide
37:10 Ende oc gepaiset harde wale
37:11 Want se dis godes boden tale
37:12 Terasten hadde weder brachtt
37:13 Tin tiden. ende wel gesachtt
37:14 Dat ongemac van harre smerten
37:15 Dis dankde si met blider herten
37:16 Ende oc met vrien wille sere
37:17 Den riken coninc onsen here;
37:18 Mar doe lutgart die maget fijn
37:19 Geweset hadde en stukkelkin
37:20 Getrostet wel in derre wise
37:21 Began si peisen weder lise
37:22 Dat si uersekert nit ne ware
37:23 Teuollen gnoch. noch uan din uare
37:24 Geheelen troest en hadde nit
37:25 An dat gelof dat hare onthit
37:26 Die ingel die te hare quam
37:27 Dis si daer ane exempel nam
37:28 Dat die nature es also cranc
37:29 Van allen menschen euen lanc
37:30 Dat si in dese werelt leuen
37:31 Dat sonder uallen ende sneuen
37:32 Nimen in dese werelt wijt
37:33 En can uolleuen sinen tijt
37:34 Noch din uolbrengen so dat hi
37:35 Der godes hulden seker si
37:36 Daer omme wart die maget wert
37:37 Tin tiden weder so ueruert
37:38 Dat si din troest uan daer teuoren
37:39 Saen heuet weder al uerloren
37:40 Van irst began si weder duchten
37:41 Ende oc din suaren pas ontfruchten
37:42 Van dire wreeder godes wraken
38:1 Daer si moste emmer toe geraken
38:2 Wart dat die sile so met sonden
38:3 Teijoncst besmettet worde uonden
38:4 Dat si der wraken werdech ware
38:5 Dos bleef die maget noch in uare
38:6 Tote an der stont dat quam die bode
38:7 Gesendet weder daer van gode
38:8 Op ene wile al daer si sat
38:9 Ende al in een te gode bat
38:10 Dat hi noch bat uan derre saken
38:11 Har herte wilde seker maken
38:12 Al daer die bode was gestaen
38:13 So sprac hi toter maget saen
38:14 Lutgart ic ben hir weder comen
38:15 Want ic wel hebbe noch uernomen
38:16 Dat v mijn troest din ic v gaf
38:17 En heuet nit doen comen af
38:18 Der groter sorgen die gi claget
38:19 Dat gise int herte binnen draget
38:20 Mar sidermeer dat mine wart
38:21 Nit wale en connen v lutgart
38:22 Gegeuen sekerheiden gnoch
38:23 Noch trostes oc na v geuoch
38:24 So segget mi wat ende hoe
38:25 Gi selue willet dat ic doe
38:26 Warbi gi moget sijn uerwert
38:27 Van dire onrasten die v dert
38:28 Jc saelt uolbrengen canic dan
38:29 Ochtic v seluen wale en can
38:30 Terasten dan gebrengen nit
38:31 Lutgart so mikket ende sit
38:32 Win gi begert dat bouen mi
38:33 Van derre saken bode si
38:34 Tote v. hi salet emmer wesen
38:35 Doe sprac die bode noch mettesen
38:36 Hir es in desen closter binnen
38:37 Die gode met gerechter minnen
38:38 Geuestet heft in haren moede
38:39 Ene edele nonne ende eene goede
38:40 Dat es uan raeuie ver marie
38:41 Wildi lutgart dat si v lie
38:42 Dis selues oc dat ic v seide
39:1 Si saels v lien sonder beide
39:2 So hebbedi van tueen orconden
39:3 Hir af die warheit onderuonden
39:4 Dos mogdi werden oppenbare
39:5 Ontcommert van din groten vare
39:6 Din gi noch gode alteenen claget
39:7 Ai. here weder sprac die maget
39:8 Wat holpet dat gi dis gewoeget
39:9 Marien die har herte voeget
39:10 So simpellic an onsen here
39:11 Dat men ne can no min no mere
39:12 Vergronden noch genemen ware
39:13 Hoet tuschen hem staet ende hare
39:14 Si es so scamel ende bloede
39:15 Dat si mi soude onttekken noede
39:16 Des iwent. ochte cundech maken
39:17 Al wiste si uan derre saken
39:18 Al uten gronde die warheide
39:19 Jc wane sijs mi nit ne seide
39:20 Dis es mi lieuer dat sijs nit
39:21 En wete. wat so mi geschit
39:22 Dar na; mar enen uroeden man
39:23 Die wel testaden spreken can
39:24 Ende oc uan heimeliken dingen
39:25 Sijn seggen wel te pointe bringen
39:26 Ende anders onderscheedech si
39:27 Din sendet hare tote mi
39:28 Hi sal mi mogen uele bat
39:29 Getrosten dan die urowe. op dat Dat
39:30 hi mi sekerlic uerlijt
39:31 Dis selues dis gi bode sijt
39:32 Do sprac die bode al daer hi stoet
39:33 Lutgart nu houdet vwen moet
39:34 Jn rasten. ende weset blide
39:35 Dit sal geschin in corten tide
39:36 Dos es die bode en wech geuaren
39:37 Nv hort ic sal v oppenbaren
39:38 En laettijs v uerwassen nit
39:39 Wat sider es darna geschit.
39:40 Der dage sent nit viue en leden
39:41 So quam gegaen in weet gereden
39:42 Taiwires inden closter mar
39:43 En ijongelinc schone ende clar
40:1 Vol sere ijoegede. ende wel Gesettet
40:2 dapper ende snel
40:3 Ende alles harde wel bequame
40:4 Mar nit ne wisten sinen name
40:5 Die nonnen die daer waren binnen
40:6 Want nit ne consten si bekinnen
40:7 Noch wie hi was. noch uan wat lande
40:8 Mar och hi hem dar wel bekande
40:9 So quam hi gaende in dat parloer
40:10 Op enen tijt dat in den koer
40:11 Lutgart die fine maget was
40:12 Al daer si hare beden las
40:13 Die bode al daer hi was gestaen
40:14 So heuet hi begonnen saen
40:15 Dos spreken din ijonfrowen toe
40:16 Die daer uersament waren doe
40:17 Die got die al geleisten mach
40:18 Verleen v seit hi goeden dach
40:19 Gi vrowen. ende v mote geuen
40:20 Met hem dat ewelike leuen
40:21 Got lonv urint. die vrowen seiden
40:22 Do sprac die bode. in houeschheiden
40:23 Badic v gerne gi ijonfrowen
40:24 Dat ic lutgarden mochte schowen
40:25 Die soudic harde gerne sin
40:26 Op dat het mochte mi geschin
40:27 Lutgarden meinic van senttruden
40:28 Comt si. ic sal doen hare luden
40:29 En orconschap dat hort te hare
40:30 Dis ic ontcommert gerne ware
40:31 Na desen warden ginc tehant
40:32 Te rechte al dor den closter pant
40:33 Tote in den koer der vrowen eene
40:34 Dar si lutgarden vant allene
40:35 Onledech sittende ouer dat
40:36 Dat si al noch te gode bat
40:37 Dat hise wilde van der saken
40:38 Die hare wart. bat seker maken
40:39 Doe gaf die nonne en teeken lise
40:40 Der maget fijn uan hogen prise
40:41 Dat si din bode ginge spreken
40:42 Dar na tesamen dat si streken
41:1 Al dor din pant van vtin kore
41:2 Dos quamen si totin parlore
41:3 Nv hort hoe tuschen hen uerginc
41:4 Dat parlement. die ijongelinc
41:5 Doe hi die magt hem sach genaken
41:6 So heuet hi met schonre spraken
41:7 Aldos begonnen een salut
41:8 Got houdu seit hi godes brut
41:9 Got houdu maget utuerkoren
41:10 Die selue got die hir teuoren
41:11 Van nivte alle dinc geboet
41:12 Hi motu geuen gracie groet
41:13 Van salechheiden die v bliue
41:14 Ende allewege in v becliue
41:15 Got lonu. weder sprac die maget
41:16 Dit mote ons allen sijn bedaget
41:17 Mijn sute urint die dat begeren
41:18 Ende alle dinc die mogen deren
41:19 Van ons geuerret moten sijn
41:20 Do sprac die bode. maget fijn
41:21 Jc ben ens hoges heeren bode
41:22 Jc ben gesendet hir uan gode
41:23 Die alle dinc te rekkene heuet
41:24 Ende allen creaturen geuet
41:25 Dis hen behoeuet int geuoch
41:26 Altoes ende alle wile gnoch
41:27 Lutgart hi grotet v met mi
41:28 Ende v ontbiedet oc dat gi
41:29 Sijt wel in hogen ende vro
41:30 Voert ane meer. want hem also
41:31 Becomt algader dis gi pleget
41:32 Alse v teuoren was geseget
41:33 Van sinen bode. alsi dat sake
41:34 Dat v teuollen sine sprake
41:35 En conde wel getrosten nit
41:36 Mar dis hi v bedroeuet lit
41:37 Ende ongetrostet ende onblide
41:38 Dor al dat hi v dis uerlijde
41:39 Al ouer waer dat gi lutgart
41:40 Vaste in den godes prise wart
41:41 Ende oc bequame v goede leuen
41:42 Hem so. dat hi v soude geuen
42:1 Na desen liue teenen lone
42:2 Te spanne sonder inde crone
42:3 Dar omme sendet hi mi nu
42:4 Hir anderwerue noch tote v
42:5 Om v te seggene oppenbare
42:6 Dat gi v seluen uan din vare
42:7 Ontcommert urowe die v dert
42:8 Ende oc nemmeer en sijt ueruert
42:9 Van desen stukken noch besorget
42:10 Want ihesus kerst v heft uerborget
42:11 V. brudegoem. ijonfrowe mijn
42:12 Jegen din hogen uader sijn
42:13 Want hem algader es bequame
42:14 So dat gi doet. want vwen name
42:15 Hi heft met sire hant gescreuen
42:16 Jn sinen boeke. ende oc gegeuen
42:17 Dar binnen stat. wel salechlike
42:18 Met allen die te sinen rike
42:19 Geteekent sijn. ende oc met uromen
42:20 Te goeden inde selen comen
42:21 Dit seggic v in orconschapen
42:22 Der nonnen. brudere ende papen
42:23 Ende aldergerre die hir staen
42:24 Nv blift tegode ende ic moet gaen
42:25 Oc motu allen got behouden
42:26 Geluc. ende eere. ende vwes wouden
42:27 Ghi andere urowen die hir sijt
42:28 Versament nv op desen tijt
42:29 Dat lonu got. die nonnen seiden
42:30 Doe streec hi wech al sonder beiden
42:31 Vtin parlore. ende es gecregen
42:32 Ter porten wert. so lise plegen
42:33 Dis henen scheedens. dat men daer
42:34 Nit wale en wiste al ouer waer
42:35 Al welken wech hi henen ginc
42:36 Van daer. die schone ijongelinc
42:37 Noch waer hi uoer noch wie hi was
42:38 Alsic en lettel eer v las
42:39 Jdoch so hebbic uonden dat
42:40 Bescreuen. dat die maget bat
42:41 Getrostet bleef van sire spraken
42:42 Dan imen mochte v cont gemaken
43:1 Si bleef in hogen ende blide
43:2 Si dankde gode in allen tide
43:3 Dat si so wel versekert ware
43:4 Dos es die maget uan din vare
43:5 Verloesset bleuen ewelike
43:6 Danc hebbes got uan hemelrike
43:8 Van din dat si steruen begerde ende hoe dat
43:9 geuerstet was. ende uan den roepene der wonden
43:10 gods.
43:11 .vij. Lutgart die maget wel bequame
43:12 Doe si uernam dat die lichame
43:13 Met sinen cranken liue nam
43:14 Der silen dat si nit ne quam
43:15 Daer si begerde meer tesine
43:16 Dan in die werellike pine
43:17 Dat es in dat uerwende rike
43:18 Daer alle salege ewelike
43:19 Met gode selen spannen crone
43:20 Ende oc ontfangen daer te lone
43:21 Dat lange leuen sonder inde
43:22 Ende oc die maget dat bekinde
43:23 Dat si ter eweliker joijen
43:24 Dar dikke har herte af plach veruroijen
43:25 Jn goeden hope; nit ne conde
43:26 Volcomen euenlange stonde
43:27 Dat si met tesen liue suare
43:28 Alteenen dos uerladen ware
43:29 Began si pensen harde lise
43:30 Jn welkerhande slachte wise
43:31 Si dis tebouen comen mochte
43:32 So lange si met staden sochte
43:33 Den raet hir op dat si telest
43:34 Hilt ouer nuttest ende best
43:35 Dat si te gode bidden soude
43:36 Dat hi die sile loessen woude
43:37 Vt allre werelliker qualen
43:38 Ende oc te sinen rike halen
43:39 Aldos so ginc die maget fijn
43:40 Die langer nit ne gherde sijn
43:41 Jn dese werelt. bidden gode
44:1 Op enen tijt. dat hi gebode
44:2 Die sile van din liue scheeden
44:3 So dat der eweliker ueeden
44:4 Tuschen den uiant ende hare
44:5 Bi sinen wille en inde ware
44:6 Want euenlanc dat si tonstaden
44:7 Met broschen liue was uerladen
44:8 So moste si met suaren wige
44:9 Din fellen nied van sinen krige
44:10 Vroch ende spade wederstaen
44:11 Daer hi met waende hare ondergaen
44:12 Dat hogste goet dat si begerde
44:13 Dit was dat so lutgarden derde
44:14 Tin tiden. dat si omme dat
44:15 Wel menechwerf te gode bat
44:16 Dat hise wilde ut alre noet
44:17 Verloessen. ende na die doet
44:18 Van desen liue. wilde brengen
44:19 Dar si met vrouden mochte singen
44:20 Din suten sanc dar ginder bouen
44:21 Die magede alle mede louen
44:22 Die daer met eeren spannen crone
44:23 Den hogsten coninc van den trone
44:24 Mar got die alle dinge weet
44:25 Ende oc te geuene es gereet
44:26 Dat hen gerieuet. allen menschen
44:27 Bat dan si selue mogen wenschen
44:28 Om dat hi wiste wel dat hare
44:29 Dat langer leuen beter ware
44:30 Ende oc dat sire winnen mochte
44:31 Meer an. dat harre silen dochte
44:32 Dan si nu schide van den liue
44:33 Dar omme al plach hi wesen riue
44:34 Lutgarden ie van sinen ghichten
44:35 Daer hise mede plach uerlichten
44:36 Van ongemake och van meswenden
44:37 Och sinen troest dar iegen senden
44:38 Gelijc dat hi den goeden pleget
44:39 Altoes; so heuet hi onsseget
44:40 Nochtan der maget dat si bat
44:41 Tin seluen tiden. omme dat Dat
44:42 hi die sile wilde binnen
45:1 Noch ciren bat met sire minnem
45:2 Ende oc dis hi har herte fijn
45:3 Noch wilde bat uolmaket sijn
45:4 Jn dogden ende in karitaten
45:5 Eer hise scheeden wilde laten
45:6 Vt derre werelt. ochte geuen
45:7 Der silen deewelike leuen
45:8 Ochte in den rike sijn ontfaen [;]
45:9 Doch heuet hire it toe gedaen
45:10 Warbi dat si gepaiset bleef
45:11 Van besechheiden die si dreef
45:12 Ende oc terasten weder quam
45:13 Want doe die sute got uernam
45:14 Van desen stukken haren wille
45:15 Din si int herte droech al stille
45:16 So heuet hi op eenen dach
45:17 Dat si geknilt in beden lach
45:18 Daer si wel heuet in gedurt
45:19 Lutgarden haren gheest ontfurt
45:20 So lise dat si selue aldoe
45:21 En conde nit geweten hoe
45:22 Si wart uerheuen sonder hant
45:23 Daer si har seluen staende vant
45:24 Jn eene stat uan groten prise
45:25 Daer si uan menegerhande wise
45:26 Die grote cirheit heuet vonden
45:27 Want daer die schone bloemen stonden
45:28 Die so met haren suten ghoere
45:29 Die stede cirden wel ter koere
45:30 Dat het lutgarden wel bequam
45:31 Mar wat si noch aldaer uernam
45:32 Salic v seggen hort na mi
45:33 Die maget edel ende vri
45:34 Die stont met wondere al beuaen
45:35 Si sach beneuen hare staen
45:36 Den sone gods uan hemelrike
45:37 Die stont bi hare also gelike
45:38 Al bloet met sinen uerschen wonden
45:39 Alse och hi an din seluen stonden
45:40 Verloesset uan den cruce ware
45:41 Al dosterwijs hi quam te hare
45:42 Gestreken lise al daer si stoet
46:1 Doe wart uerwandelt al die moet
46:2 Lutgarden. want si sach al roet
46:3 Van bloede sine wonden groet
46:4 Mar ihesus xpristus got die here
46:5 Doe hi die maget also sere
46:6 Sach wederslegen. sonder beide
46:7 Ghinc hise trosten ende seide
46:8 Lutgart mine utuercorne wert
46:9 Jc weet mi wale wat v dert
46:10 Warumme sidi so uerssaget
46:11 Sijt wel terasten schone maget
46:12 Jc bent ihesus v brudegoem
46:13 Siet op mi ende nemet ghoem
46:14 Lutgart och gi mi it bekinnet
46:15 Jc ben degene din gi minnet
46:16 Met vrier herten sonder wanc
46:17 Dis wetic v wel groten danc
46:18 Oc salic v met uollen loene
46:19 Dat wel uergelden maget schone
46:20 Op dat gi bliuet uaste in desen
46:21 Nv latet dan v clagen wesen
46:22 Dat gi so dekke doet lutgart
46:23 Van din dat gi so gerne wart
46:24 Ontladen van der werelt pinen
46:25 Ende oc gesellet metten minem
46:26 Die in dat schone paradijs
46:27 Nv dragen dat gebloide rijs
46:28 Want daer seldi wel mogen comen
46:29 Al sonder waen. meer tuwen uromen
46:30 Hir namals ende nit te spade
46:31 Op dat gi doet dat ic v rade
46:32 Mijn raet hi es dat gi v nit
46:33 En laett uerwassen. mar besit
46:34 Die grote wonden die hir staen
46:35 Jn minen liue wide ontdaen
46:36 Ende oc uernemet har gelut
46:37 Dat si hir maken schone brut
46:38 Al daer si staen in minen liue
46:39 Hort hoe si roepen alle uiue
46:40 Si ropen alle sonderlinge
46:41 Nv hort lutgart wel har gedinge
47:1 Ende al dat si v leeren nv
47:2 Onthoudet wel dat radic v
47:3 Do wart lutgart die vrie maget
47:4 Van din ilancsomeer verssaget
47:5 Dat si so roet die wonden sach
47:6 Ontfarmelic si seide owach
47:7 Ai. sute got. ai. sute here
47:8 Dor recht soudic v minnen sere
47:9 Dat gi dor minen wille doeget
47:10 Die wonden die gi hir betoeget
47:11 Mar wat die wonden roepen nv
47:12 Dat segget mi dis biddic v
47:13 Dat si mi heeten doic gerne
47:14 Want nit nes recht dat ics hen werne;
47:15 Doe sprac hi uoert. wel schone brut
47:16 Jc sal v seggen har gelut
47:17 Har roepen dats dat si v manen
47:18 Dat gi met ernsteliken tranen
47:19 Daer gi v met selt moten quellen
47:20 Die grote abolge selt beuellen
47:21 Die hebben die in sonden sijn
47:22 Verdint iegen den vader mijn
47:23 So mogen si der plagen wreet
47:24 Onstaen. die hen nv es gereet
47:25 Ende oc daer toe te haren uromen
47:26 Te sire soenen weder comen
47:27 Doe sprac oc dos die urowe voert
47:28 Dit roepen hebbic wel gehort
47:29 Dat mi gebieden vwe wonden
47:30 Dat salic gerne in allen stonden
47:31 Al sonder wanc dach ende nacht
47:32 Volbrengen al na mine macht
47:33 Nv biddic v wel sute here
47:34 Dat gi dor vwes selues eere
47:35 Mi gracie ende spoet uerleenet
47:36 Al te uolbrengene dat gi meenet
47:37 So dat in staden moge staen
47:38 Die pine die ic sal angaen
47:39 Allen dengenen sonderlinge
47:40 Die ic ontfa in mijn gedinge
47:41 Ende die mi vwe wonden groet
47:42 Die ic beschowet hebbe al bloet
47:43 Te minen trowen hebben nu
48:1 Beuolen. got dis biddic v
48:2 Na desen warden sonder beide
48:3 Die godes sone weder seide
48:4 Dit salic gerne doen lutgart
48:5 Nv kirt dan weder. ende vart
48:6 Daer gi uolplegen moget des
48:7 Want dat v hir beuolen es
48:8 Nv terre wilen maget fijn
48:9 Dat moet bi v geuordert sijn
48:10 Doe dese tale har inde nam
48:11 Die gheest her weder tale quam
48:12 Te din lichame. ende altehant
48:13 Stont op die magt die hare uant
48:14 Noch liggende op die selue stede
48:15 Daer si teuoren hare bede
48:16 Begonnen hadde. ende alse doe
48:17 Lutgart die peinsede emmertoe
48:18 Al noch om dat si heft uernomen
48:19 Was wel terasten weder comen
48:20 Began si louen harde sere
48:21 Met blider herten onsen here
48:22 Om dat hi heuet wel gesachtt
48:23 Al haren commer ende brachtt
48:24 Har herte wel terasten weder
48:25 Dos bleef die maget lange seder
48:26 Met groten rasten sonder clage
48:27 Hem dienende al har leuedage.
48:29 Van den paus jnnocentiuse die te hare quam tire wilen dat
48:30 hi verschit
48:31 En paus te rome wilen was.
48:32 Daer ic hiruore v aue las
48:33 Die hit her jnnocentius
48:34 Nochtan al hit die here al dus
48:35 En heft hi nit gedaen in schijn
48:36 Met werken. dat die name sijn
48:37 Te rechte an hem bestadet ware
48:38 Want beide stille ende oppenbare
48:39 So plach hi doen in somen stonden
48:40 Daer hi met heuet hem ontfonden
48:41 Van sinen name dat bedit
48:42 Want alte sere hi hem uerlit
48:43 Op sine grote auctoriteit
49:1 Ende om die grote werdechheit
49:2 Die hem uerleende got die goede
49:3 So was hi uan so hogen moede
49:4 Dat het quam sider hem te schaden
49:5 Want hi met noseliken daden
49:6 So uerre plach hem buten leiden
49:7 Den wegen uan onnoselheiden
49:8 Dat het uerginc hem sent te leede
49:9 Want alse quam te din gescheede
49:10 Die sile daer si laten soude
49:11 Dit lijf. ende in die gods gewoude
49:12 En wege uaren loen ontfaen
49:13 Van allen dat si ie gedaen
49:14 Teuoren hadde in haren dagen
49:15 Alse alle silen oit plagen
49:16 Ende emmermeer oc selen plien
49:17 Dis igewelc hem mach onssin
49:18 Die metten sonden omme gaet
49:19 En conde si dat uolle aflaet
49:20 Vercrigen nit noch dat pardon
49:21 Dat hi plach andren lieden doen
49:22 Jn sinen liue wilen eere
49:23 Die paus mar. die grote heere
49:24 Mar dis hi selue daer teuoren
49:25 Dis tides hadde en deel uerloren
49:26 Met argen werken ende boese
49:27 Ende oc geleuet roekeloese
49:28 Gelijc dat menech ander pleget
49:29 So wart die siele al daer geweget
49:30 Daer si began geuulen schire
49:31 Der pinen van den uegeuire
49:32 Suar utermaten ende groet
49:33 Want got die alle dinc geboet
49:34 Sententie heft also gegeuen
49:35 Om dat si was besmettet bleuen
49:36 Van groten sonden ende suar
49:37 Die Jnnocens die paus mar
49:38 En hadde wel gebetert nit
49:39 Eer hi uan derre werelt schit;
49:40 Mar wildi dat ic v bediede
49:41 Wat an din stonden oc geschide
49:42 War bi dit selue es oppenbart
49:43 Tin seluen tiden lach lutgart
50:1 Die godes brut in kniegebede
50:2 Ende een gebet met goeme dede
50:3 Te gode wert op eenen dach
50:4 Daer si bi wilen beden plach
50:5 Dat was tin nameliken stonden
50:6 Dat wart dis heeren sile ontbonden
50:7 Van din lichame. ende es geuaren
50:8 De sonden die an hare waren
50:9 Jnt purgatorie arnen sere
50:10 Want dat jujeerde got die here
50:11 Al daer die magt uan groten prise
50:12 Gelegen was in derre wise
50:13 Ende harre beden soude plegen
50:14 Geuil dat si op heft geslegen
50:15 Hare ogen beide. ende also saen
50:16 Sach si beneuen hare staen
50:17 Dis heeren sile in groten pinen
50:18 Want si die ulamme sach beschinen
50:19 Die sile omtrent in allen staden
50:20 So einselic ende oc uerladen
50:21 Dat si teuoren die gelike
50:22 En hadde nie in erterike
50:23 Noch horen seggen noch gesin
50:24 Dis wart die maget so uan din
50:25 Verssaget. dat si rip owi
50:26 Met luder stemmen. segget mi
50:27 Van godes haluen wie gi sijt
50:28 Dis manic v dat gi mi lijt
50:29 Van godeshaluen manics v
50:30 Eer gi mi naerre comet nv
50:31 Want v gelike en sagic nie
50:32 Dis uaret mi dat ic v sie
50:33 Met groter ulammen dos onsteken
50:34 Nv spreket och gi moget spreken.
50:35 Doe sprac degene weder dus
50:36 Ende seide her jnnocentius
50:37 Wasic genamet hir teuoren
50:38 Te rome wasic paus gekoren
50:39 Mar nit ne uolgedic din name
50:40 Mijn leuen dat was ombequame
50:41 Den coninc uan den hogen trone
50:42 Daer omme ontfaic nu telone
50:43 Die grote pine die ic drage
51:1 Ende toten ijoncsten doemesdage
51:2 Sal moten dragen maget goet
51:3 Hen si dat gi mi helpe doet
51:4 Want ouer waer hebbic uernomen
51:5 Dat gi mi moget harde uromen
51:6 Ende oc uerweruen mi met beden
51:7 De meltheit uan der gods geneden
51:8 Op dat gi willet onderstaen
51:9 Vor mi te biddene. ende ontfaen
51:10 Jn v gedinge maget wert
51:11 Want alles dis dat gi begert
51:12 Dis es v onstech ende hout
51:13 Die got die alles heft gewout
51:14 Nv biddet dan wel sute maget
51:15 Hem din gi also wel behaget
51:16 Dat hem ontfarme mire noet
51:17 Die ic nu doege uele groet
51:18 Ende oc sal dragen harde suar
51:19 Hir na noch harde menech ijar
51:20 Acharme sprac met drouen moede
51:21 Doe weder dus. lutgart die goede
51:22 Wel sute here en sidi dan
51:23 Daer al die werelt houefdede an
51:24 Ende oc van gode wart uerheuen
51:25 So hoge dat v was gegeuen
51:26 Te rekkene al die werelt wijt
51:27 Hoe quam dat gi dan vwen tijt
51:28 Bestadet so kaitiuechlike
51:29 Dat gi din suten hemelrike
51:30 En moget noch genaken nit
51:31 Mar pine suar ende oc uerdrit
51:32 Al noch om uwe sonden doeget
51:33 Gelijc dat gi mi nv betoeget
51:34 Antwerde gaf al sonder beide
51:35 Die sile weder ende seide
51:36 Terechte vrowe v wondert dis
51:37 Dat ic so dul was ende ris
51:38 Dat ic uerdinde derre wraken
51:39 Jedoch drie sonderlinge saken
51:40 Si daden mi dat ic ontfa
51:41 Die pine groet daer ic in sta
51:42 Dat sijn drie commerlike sonden
52:1 Daer ic was lange met gebonden
52:2 Jn minen liue maget reene
52:3 So groet. dat igewelke allene
52:4 Der hellen pine werdech maket
52:5 Die siele daer si toe geraket
52:6 Daer waric toe gewiset oc
52:7 Dis ikker toe mijn herte ontploc
52:8 Ende in genugten die ontfinc
52:9 Mar eene uromelike dinc
52:10 Geschilde mi in minen dagen
52:11 Dis ic en darf mi nit beclagen
52:12 Al noch dat het mi es geschit
52:13 Want na dat mi mijn herte rit
52:14 So dedic enen closter stichten
52:15 Daer ic in gaf uan minen ghichten
52:16 Jn onser suter vrowen eere
52:17 Die ic uan herten minde sere
52:18 Dat stont mi harde wel in staden
52:19 Want si die uol es uan genaden
52:20 Ende oc te helpene es gereet
52:21 Altoes hen allen die si weet
52:22 Dat hare dienen sonder wanc
52:23 Si mi uerwarf. dis hebbe danc
52:24 Eer ic uolquam te minen inde
52:25 Dat ic mi seluen wel bekinde
52:26 Ende oc die sonden alle drie
52:27 Versach. daer ic teuoren nie
52:28 Te bichten af en was gegaen
52:29 Oc heuet si mi doen ontfaen
52:30 Daer af uan rowen ene smerte
52:31 Eer ic uerschit. die mi dat herte
52:32 Dorginc met eenen groten sere
52:33 Bi der gewelt uan onsen here
52:34 Dat ikker af te bichten ginc
52:35 Also warbi dat ic ontfinc
52:36 De gracie uan der godes hulden
52:37 Die ic met minen groten schulden
52:38 Alsic v seide. aldaer teuoren
52:39 Wel langen tijt hadde al uerloren
52:40 Aldos so benic urowe ontfaren
52:41 Den genen die daer comen waren
52:42 Om mi te trekkene altehant
52:43 Ter hellen wert. din mi ontfant
53:1 Die godes moeder onse urowe
53:2 Oc heuet si wel grote trowe
53:3 Alsent getoget ane mi
53:4 Jc mach v seggen maget uri
53:5 Jn wat maniren ende hoe
53:6 Jn din dat si mi heuet toe Verworuen.
53:7 dat ic mochte nv
53:8 Hir selue comen togen v
53:9 Din suaren commer ende groet
53:10 Ende oc die ijammerlike noet
53:11 Die mi uerwegt in allen sinnen
53:12 V. mochte urowe doen bekinnen
53:13 Ende oc v seluen bidden dis
53:14 Dat gi die hebbet uwen kis
53:15 Van allen din dat gi begert
53:16 Magt utuerkoren ende wert
53:17 Te gode badet dor genade
53:18 Dat hi it loessenessen dade
53:19 Mi armen ende mi kaitiuen
53:20 Die sal in pinen moten bliuen
53:21 Tote op den ijoncsten doemesdach
53:22 Dis mi failliren nit ne mach
53:23 Hen si dat gi mi wilt beijagen
53:24 En deel afflaets van mire plagen
53:25 Dis manic v bi selker trowen
53:26 Die gi sijt schuldech onser urowen
53:27 Die mi hir sendet omme dat
53:28 Dat ic dis hebben sal tebat
53:29 Dat gi die sijt uan machte rike
53:30 Mi staet in staden uromelike
53:31 Met uwen beden. so dat mi
53:32 Die pine suar gecortet si
53:33 Die ic wel lange doegen moet
53:34 Mar wildi weten maget goet
53:35 Welc sijn die sondelike saken
53:36 Hort hare ic salse v cundech maken
53:37 Die ic ontgelde nu so suare
53:38 Doe ginc hi saen betogen hare
53:39 Die dri mesdade al ut ende vt
53:40 Die sent lutgart die godes brut
53:41 Oc oppenbarde al uten gronde
53:42 Din goeden man met haren monde
53:43 Die hare uite sent bescreef
54:1 Daer in teseggene achter bleef
54:2 Welc dat si waren die mesdade
54:3 Mar dat was al gedaen met rade
54:4 Wetti warumme het was gedaen
54:5 Wildi ic saelt v doen uerstaen
54:6 Die goede man diet achter lit
54:7 Te seggene. hine wilde nit
54:8 Van also sondeliken saken
54:9 Din paus te nimaren maken
54:10 Dar omme latic achter nu
54:11 Die saken oc te seggene v
54:12 Want dat men uan din paus seide
54:13 Warbi dat sine werdechheide
54:14 Besmettet worde. en uugde nit
54:15 Dar omme dat al achter lit
54:16 Die vroede man die iacobijn
54:17 Die tirst volmakede in latijn
54:18 Der urowen vite. oc latic dat
54:19 Te seggene v. want uele bat
54:20 Dis suigen. mi nv dunket uugen
54:21 Dis motti laten v genugen
54:22 Dat selue dat ghijs hebt gehoert
54:23 Wildi nochten ic seggv uoert
54:24 Hoe si uan een gescheeden sijn
54:25 Die sile ende oc die maget fijn.
54:26 Tirst dat die siele in derre wise
54:27 Getalet hadde. es si wel lise
54:28 Al sonder beide enwech gecregen
54:29 Doe ginc lutgart uan irsten plegen
54:30 Wel starker beden ouer hare
54:31 Want dat dis wel tedoene ware
54:32 Si heuet ouer waer uernomen
54:33 Oc es lutgart die urowe comen
54:34 Dis anders dages na den sede
54:35 Betide in tide kapittelstede
54:36 Ende allen din ijonfrowen daer
54:37 Heft cont gemaket ende maer
54:38 Gestadelic met groten gome
54:39 Dat doet die paus was uan Rome
54:40 Daer die ijonfrowen min no mere
54:41 En wisten af. oc bat si sere
54:42 Din nonnen dat si allegader
54:43 Die sile hars gheestelikes vader
55:1 Van harre pinen suar ontloeden
55:2 Met beden. ende in staden stoeden
55:3 Getrowelike sonder wanc
55:4 Want si dis souden hebben danc
55:5 Van gode. ende oc uan onser urowen
55:6 Waert dat si dat met goeder trowen
55:7 Ende oc met goeden wille daden
55:8 So dat het mochte staen in staden
55:9 Der silen die so was uersuart
55:10 Oc heft die maget fijn lutgart
55:11 Al hare macht daer toe gedaen
55:12 Warbi si mochte in staden staen
55:13 Dis paus silen jnnocents
55:14 Ende aue coepen dis torments
55:15 En deel daer si om hare sonden
55:16 So uaste mede was gebonden
55:17 Si ginc tehant met disciplinen
55:18 Har lijf castien ende pinen
55:19 Ende oc met moruliken tranen
55:20 Der silen gode so uermanen
55:21 Wel dikke ende oc wel menechfout
55:22 Dat hi die alles heft gewout
55:23 Ende oc beschikket alle dinc
55:24 Lutgarden bede gerne ontfinc
55:25 Ouer der silen pine suar
55:26 Dat darr ic seggen ouer waer
55:27 Want got bi sire ontfarmechheide
55:28 Lutgarden noit nit nonsseide
55:29 Van selken dingen. mar tehant
55:30 Gereet si allewege uant
55:31 Dat si uan gode wilde ontfaen
55:32 So heuet si oc nu gedaen
55:34 Van mester ijanne die te hare quam tire wilen dat
55:35 hi uerscheeden was
55:36 .ix. Hebdi uernomen gi prelate.
55:37 Die v uerheffet bouen mate.
55:38 Dit bispel dat ic v uertrac
55:39 Nv terre wilen doe ic sprac
55:40 Van enen paus die te sere
55:41 Hem plach uerheffen wilen ere
55:42 Daer ic dat bispel aue las
56:1 Dat ijammerlic tehorne was
56:2 Hebdi uernomen ende wale
56:3 Daer af onthouden mine tale
56:4 So radic v dat gi begeuet
56:5 Der sonden daer gi ouer sneuet
56:6 So menechwerf in vwen dagen
56:7 Op dat gi wilt der wreeder plagen
56:8 Ontstaen. die sonder al gemes
56:9 Den genen toe te comene es
56:10 Die hen der sonden nit ne miden
56:11 Mar alte roekelose liden
56:12 Al haren tijt. ende achter laten
56:13 Dat goet van gheesteliker baten
56:14 Ende oc din fellen losengir
56:15 Din uiant quaet. din bosen ghir
56:16 Al willens laten hen verdoren
56:17 Mar selke sijn die noede horen
56:18 Dat imen seget hen dor goet
56:19 Want so dengenen es har moet
56:20 Verheuen. dat si ouer quaet
56:21 Al houden anders mannes raet
56:22 Al es hi beter dan de hare
56:23 Hir bi so comet dat si suare
56:24 Teijoncsten uallen enen ual
56:25 So groet dat si uerboren al
56:26 Der godes hulden. want si laten
56:27 Den rechten wech uan karitaten
56:28 Ende omme gaen met haren crigen
56:29 Mar beter es dat ic des suige
56:30 Dan ic te na din heren sprake
56:31 Die willen leuen met gemake
56:32 Nv late wi dit bliuen dan
56:33 Ende een exempel daer ons an
56:34 Geleget meer van onser vromen
56:35 Ende oc dat v sal bat becomen
56:36 Dan dat ic v hir uoren seide
56:37 Verstaet. ende andre besechheide
56:38 Al aue legget ende hoert
56:39 Dat ic v sal uertrekken uoert
56:40 En heilech man tin tiden was
56:41 Daer ic hir uore v aue las
56:42 Die meester ijan oc was genamet
56:43 Din goeden man wel heft betamet
57:1 Van sinen name dat bedit
57:2 Want hi din uiant nit ne lit
57:3 Met sire lust hem ondergaen
57:4 Die gracie die hi hadde ontfaen
57:5 Beide in den name ende in maniren
57:6 Dar selken andren plegt failliren
57:7 Die nit ne uolgen din bediede
57:8 Van haren name. alse oc geschide
57:9 Din paus. dis sent hadde toren
57:10 Mar alsic seide v hir teuoren
57:11 Om dis hi was lutgarden cont
57:12 So hadde si ter seluer stont
57:13 Har herte fijn an hem geleget
57:14 Alse deen vrint an den andren pleget
57:15 Die hen met trowen onderminnen
57:16 Oc heuet si hem doen bekinnen
57:17 Van haren moede al die gedachte
57:18 Die si hem al teuoren brachte
57:19 Jn bichten. want hi was so uroet
57:20 Dat hi wel hare in staden stoet
57:21 Met sinen rade in allen stonden
57:22 Oc heuet si wel onderuonden
57:23 Dat hi uan graciliken lichte
57:24 Hadde eene sonderlinge ghichte
57:25 Die hem uerclarde sinen sin
57:26 So datter got oc restede in
57:27 Dat wel betogden sine wart
57:28 Dis was te urinder hem lutgart
57:29 Die magt. die alle dogde minde
57:30 Daer sire an imene it bekinde
57:31 Oc was hi dis te urinder hare
57:32 Dat hi wel wiste al oppenbare
57:33 Dat si ter eweliker brut
57:34 Van gode was uercoren ut
57:35 Ende oc har leuen altemale
57:36 Bequam den riken gode wale
57:37 Dos waren dese tuee gesellet
57:38 Jn karitaten die beuellet
57:39 Beide alle nose ende allen strijt
57:40 Oc hadden si op enen tijt
57:41 Also gedregen ouer een
57:42 Dat deen den andren uan hen tueen
58:1 Die tirst dit leuen laten soude
58:2 Op dat dis got gehingen woude
58:3 Vertogen soude. ende doen uerstaen
58:4 Wat iugemente hi hadde ontfaen
58:5 Daer igewelken na sijn leuen
58:6 Gerecht uonnesse werdt gegeuen
58:7 Dit hadden dese tuee gelieue
58:8 Gescreuen in der herten brieue
58:9 So uaste. ende oc geconfirmeert
58:10 Dat got die alle dinc iugeert
58:11 Dat hilt gestade. ende ouer goet
58:12 Want hi sach harre beider moet
58:13 Geuestet so in karitaten
58:14 Dat hi geschin dat wilde laten;
58:15 Mar wildi dat ic v bediede
58:16 Noch uoert hoe sider dat geschide
58:17 Jc saelt v seggen of oc can
58:18 Die heilege here mester ijan
58:19 Ens tides wart also beraden
58:20 Dat hi dor gode wilde ontladen
58:21 Die arme kerken uan din lande
58:22 Van enen commerliken bande
58:23 Daer si so waren met gebonden
58:24 Dat si hen seluen nit ne conden
58:25 Van commere ende uan mesquamen
58:26 Daer si bi dikke schade namen
58:27 Berichten wel tin seluen tiden
58:28 Want nit ne plagen hen uermiden
58:29 Die ommesaten. die gebure
58:30 Van moijenessen die tesure
58:31 Din armen kerken dikke wart
58:32 Want alte fel ende alte hart
58:33 So waren si din godes husen
58:34 Dis mosten clostere ende clusen
58:35 Uerdragen dikke pine suar
58:36 Daer omme wart die here mar
58:37 Also beraden dat hi woude
58:38 Te rome uaren. daer hi soude
58:39 Din armen clostren van omtrent
58:40 Verweruen enech muniment
58:41 Warbi si mochten wedernieden
58:42 Die boesheit uan den dommen lieden
58:43 Die hen wel dikke daden toren
59:1 Want hen van selken wart ontsuoren
59:2 Har recht. uan selken af tebroken
59:3 Al met gewoude. ende ongewroken
59:4 Dos mosten die gedshuse aldaer
59:5 Wel dikke doegen pine suar
59:6 Mar doe geporret was die here
59:7 Te plegene in die godes eere
59:8 Der besechheiden dire ic v
59:9 En deel gewagen hebbe nv
59:10 Eer hi uolbrachte sine uart
59:11 Te haluen. wart hi so uersuart
59:12 Van qualen. migel ende groet
59:13 Dat hi gesmaket heft der doet
59:14 Alst igewelken van ons allen
59:15 Te sinen pointe moet geuallen
59:16 Mar dat ne darf hi clagen nit
59:17 Die goede man. want hi uerschit
59:18 Jn goeden pointe alsi dat sake
59:19 Dat het te groten ongemake
59:20 Dengenen quam. ende oc te schaden
59:21 Die hem die uart beginnen daden
59:22 Mar doe die here in derre wise
59:23 Uerscheeden was; tijn paradise
59:24 So wart geuuret altehant
59:25 Die sile. ende in dat uremde lant
59:26 So wart begrauen die lichame
59:27 Die langen tijt al sonder blame
59:28 Hadde in de werelt hir gestaen
59:29 Ende oc wel menege eere ontfaen;
59:30 Nv salic v uertrekken voert
59:31 Dat v sal dunken ongehoert
59:32 Nochtan salic v seggen waer
59:33 Tin tiden dat die here mar
59:34 Verscheeden was in uremden lande
59:35 So stont taiwires in den pande
59:36 Lutgart die maget goedertiren
59:37 Die nit ne wiste in wat maniren
59:38 Noch hoe die saken waren comen
59:39 Want sijs en hadde nit uernomen
59:40 Noch met gescrefte noch met talen
59:41 Noch nit gehoert van sire qualen
60:1 Al daer lutgart die urowe goet
60:2 Taiwires in den closter stoet
60:3 So sach si comen werdelike
60:4 Din here gaende also gelike
60:5 Als och hi noch te liue ware
60:6 Oc was hi wel dat dochte hare
60:7 Gesont. in hogen. ende vro
60:8 Aldaer hi gaende quam also
60:9 Boet hi der urowen goeden dach
60:10 Lutgart doe sine comen sach
60:11 Gaf si hem teeken dat hi ginge
60:12 Besiden uten closterringe
60:13 Want daer so wilde sine spreken
60:14 Aldos enwege dat si streken
60:15 Daer udewert al moet gemeene
60:16 Daer sine spreken wilde allene
60:17 Ende alse daer besiden quamen
60:18 Die tuee gelieue aldos tesamen
60:19 So hit lutgart die maget fijn
60:20 Din heere willecome sijn
60:21 Got lonu vrowe. sprac die heere
60:22 Die selue got die emmermeere
60:23 Ende ewelic regneren sal
60:24 Hi motu meeren v geual
60:25 Ende v geluc in allen stonden
60:26 Ende v uan lachtere ende sonden
60:27 Altoes behuden. ende geuen
60:28 Met hem dat eewelike leuen
60:29 Dar na so sprac die heere voert
60:30 Dis gi en hebt noch nit gehoert
60:31 Salic v seggen werde vrowe
60:32 Mar dis en hebt engeenen rowe
60:33 Noch seer int herte binnen. want
60:34 Die merket ende wel bekant
60:35 Dat sinen urint geluc geschit
60:36 Hine motes hem bedroeuen nit.
60:37 Nv horet dan na mine wart
60:38 Wel sute vrowe mijn lutgart
60:39 Jc ben al nu te derre wilen
60:40 Verscheeden ouer hondert milen
60:41 Jn vremden lande aldaer ic quam
60:42 Geuaren. daer mi dleuen nam
60:43 Van groter sikheit ene quale
61:1 Mar goddanc. dats mi comen wale
61:2 Want mi gewiset es te lone
61:3 Te spanne deewelike crone
61:4 Dire ic verdinde in minen tide
61:5 Dis benic wel terechte blide
61:6 Mar dis men al geleisten moet
61:7 Van rechtes haluen maget goet
61:8 Dat men geloft met urien wille
61:9 Ochte oppenbarlic ochte stille
61:10 Dar omme benic comen nv
61:11 Mi quiten vrowe iegen v
61:12 Van din geloue daer ic af
61:13 Te borge v mine trowe gaf
61:14 Dat ic dat soude wel uolbrengen
61:15 Op dat dis wilde got gehingen
61:16 Dat was dat ic v maget uri
61:17 Op dat ic storue eer dane ghi
61:18 Soude ouer ende doen uerstaen
61:19 Wat iugemente ic hadde ontfaen
61:20 Dit salic doen vrowe wel gerne
61:21 Die uiant pijnde mi te derne
61:22 Doe ic uerscit. met sinen treken
61:23 Want hi mi wilde al aue breken
61:24 Met sinen logenliken clagen
61:25 Dis ic uerdinde in minen dagen
61:26 Mar got hi motes hebben danc
61:27 Siin orconde was daer te cranc
61:28 Dis wardic hem tin seluen stonden
61:29 Met gods uonnesse aldaer ontfonden
61:30 Dos benic comen maget schone
61:31 Daer bouen toten hogen trone
61:32 Daer ic sal resten ewelike
61:33 Met gode van den hemelrike;
61:34 Doe was gesproken dese tale
61:35 So wart ontgeuen altemale
61:36 Lutgarden harre sinne cracht
61:37 So dat si neder in ommacht
61:38 Gesonken es. al daer si stoet
61:39 Want so uerwandelt haren moet
61:40 Es worden uan der spraken sijn
61:41 Dat nit ne conde har herte fijn
61:42 Gedragen dat si daer uernam
62:1 Mar alse weder doe bequam
62:2 Van din ommachte. alsonder beide
62:3 So sprac die maget ende seide
62:4 Acharme sute mester ijan
62:5 En sidi nv verscheeden dan
62:6 En salic v dan sute here
62:7 Jn dese werelt nemmermere
62:8 Na dese wile mogen schowen
62:9 Dat es mi suar in rechten trowen
62:10 Oc saelt mi dikke wesen quaet
62:11 Dis eest mi leet haddikkes raet
62:12 Jdoch so dankic des algader
62:13 Gode onsen eeweliken vader
62:14 Want ic uerneme an din abijt
62:15 Daer gi nv met gecleedet sijt
62:16 Dat gi ter feesten sijt gerakt
62:17 Die alle dingle blide makt
62:18 Dis biddic v dat gi mi nit
62:19 En helet langer dat bedit
62:20 Van desen cledren die gi draget
62:21 Doe sprac hi weder schone maget
62:22 Dit salic v wel gerne seggen
62:23 Wildire v merxel ane leggen;
62:24 Dat irste wit ende onbesmett
62:25 Dat willic vrowe dat gi wett
62:26 Bedidt dat suure leuen mijn
62:27 Die reinechheit cusch ende fijn
62:28 Die ic behilt met sorgen groet
62:29 Tote op den tijt van mire doet;
62:30 Dat ander roet als eer sclarlaken
62:31 Beteekent dat ic uele saken
62:32 Dor godes willen ondernam
62:33 Daer mi groet doegen aue quam;
62:34 Dat derde dat v dunket blau
62:35 Gelijc den halse van den pau
62:36 Beteekent urowe al sonder waen
62:37 Dat allewege was ontdaen
62:38 Dat herte mijn ter godes minnen
62:39 Die ufendic altoes daer binnen
62:40 Getrowelic in minen tide
63:1 Daer toe was si ontploken wide
63:2 Altoes te hemelrike wert
63:3 Om dat ic hebbe dat begert
63:4 Gestadelic in minen dagen
63:5 So salic eewelike dragen
63:6 Daer bouen in den hogen trone
63:7 Die dire cleeder ende schone
63:8 Die gi mi an nv hebben sit
63:9 Nv wetti vrowe dat bedit
63:10 Van minen cleedren altemale
63:11 Nv korte wi dan dase tale
63:12 Want ic moet henen varen nv
63:13 Den suten got beuelic v;
63:14 Doe dese wart gesproken waren
63:15 So es die sile enwech geuaren
63:16 Wel lise. ende oc die maget reene
63:17 Es bleuen staende daer alleene
63:18 Die noch uerssaget was uan din Dat
63:19 si daer hadde also gesin
63:20 Die sile comen; mar idoch
63:21 Al was si dis bedroeuet noch
63:22 Dat si hadde eenen urint uerloren
63:23 Lief. ende wert. ende utuercoren
63:24 Nochtan so heuet si wel sere
63:25 Van din gedanket onsen here
63:26 Dat hi din viant was onstaen
63:27 Ende in possessie oc gedaen
63:28 Jn hemelrike ginder bouen
63:29 Daer alle dingle gode louen
63:30 Mar doe die magt uan hogen prise
63:31 Vernomen hadde in derre wise
63:32 Van mester ijanne die niemare
63:33 Die nimen el behaluen hare
63:34 Noch doe en hadde al daer uernomen
63:35 Want sine conde nit gecomen
63:36 So saen van also uerren lande
63:37 So kirde weder dor die pande
63:38 Daer binnen wert die maget fijn
63:39 Dar ginc si eere suster sijn
63:40 Die oc begeuen was aldaer
63:41 Taiwires. maken oppenbar
63:42 Hars bruder meester ijannes doet
63:43 Dis hadde seerechheide groet
64:1 Die urowe doe si dat uernam
64:2 Aldos taiwires binnen quam
64:3 Van meester ijanne die niemerde
64:4 Die imen lettelgoet begerde
64:5 Te horne daer. al mostet wesen
64:6 Doe ginge die ijonfrowen lesen
64:7 Deene enen soutre dandre tuee
64:8 De derde min de uirde mee
64:9 Na dat hen got int herte gaf
64:10 Dat daden si om comen af
64:11 Die pine uan dit uegeuire
64:12 Der silen. so dat si it schire
64:13 Daer aue werden mochte ontladen
64:14 Waert dat si ware van mesdaden
64:15 Teijoncst besmettet bleuen it
64:16 Eer si uan derre werelt schit
64:17 Die si ontgelden moste aldaer
64:18 Dis nit ne wisten ouer waer
64:19 Die andre vrowen int gemeene
64:20 Al wiste dat lutgart allene
64:21 Nochtan al was si seker dis
64:22 Hars selues schade ende hars uerlis
64:23 Dat si uerdroch uan sire doet
64:24 Si heft gewerdert also groet
64:25 Dat sijs al tongemake bleef
64:26 Ende oc wel groten rowe dreef
64:27 Daer aue sent wellange stonde
64:28 Want sijs uergeten nit ne conde;
64:29 Mar ihesus xpristus got die goede
64:30 Die wale wiste hoe was temoede
64:31 Lutgarden sire urier magt
64:32 Die haren urint dos heftt geclagt
64:33 Om dat hi weder van din rowe
64:34 Verloessen wilde die ijonfrowe
64:35 So heuet hi op enen dach
64:36 Daer si geknikt in beden lach
64:37 Gesendet ene stemme lise
64:38 Die sprac te hare in derre wise
64:39 Lutgart mine utuercorne goet
64:40 Warumme droeuet dos v moet
64:41 Warumme weenedi dos sere
64:42 Ende v uersuart ilancso mere
64:43 Met groten rowe om enen man
65:1 En benic v nit beter dan
65:2 Dan v.x. andre souden sijn
65:3 Dit was gesproken in latijn
65:4 Dar omme en heft sijs nit uerstaen
65:5 Dis ded si hare ontbinden saen
65:6 Die selue wart ere andre vrowen
65:7 Diet hare ontbant te goeder trowen
65:8 Want si gelettert was so wale
65:9 Dat si uerstont alselke tale
65:10 Bat dan lutgart die dat bedit
65:11 Van din latine en conde nit
65:12 Verstaen. al conde si dat lesen
65:13 Jdoch so wart si so uan desen
65:14 Getrostet. dat die stemme seide
65:15 Dat si te hant al sonder beide
65:16 Van haren ijammere al genas
65:17 Want het die godes wille was.
65:19 Van din dat hare anderwerf van godeshaluen
65:20 beuolen was te uastene vij . ijar
65:21 .x. Doe die uasten van .vij. ijaren.
65:22 Altoten inde comen waren.
65:23 Die godes utuercorne brut
65:24 Lutgart geuastet hadde al ut
65:25 Al sonder wanc getrowelike
65:26 Dor gode van den hemelrike
65:27 Om welkes wille si ontfinc
65:28 Dat uasten doe sijt aneginc
65:29 Alsic hir uoren v uertrac
65:30 Doe ic uan desen uasten sprac
65:31 Got die der maget was so urint
65:32 Dis si wel groetlic heft uerdint
65:33 Met harre uaster karitaten
65:34 Dat hise koes teere aduocaten
65:35 Te biddene ouer die sonderen
65:36 Die hen ne conden nit uerweren
65:37 Jegen die cracht uan din uiande
65:38 Die bindet so met sinen bande
65:39 Degene die hi houdt geuaen
65:40 Dat si ne conen nit ontgaen
66:1 Hen si dat bi der gods geneden
66:2 Die die uiande meest onttreden
66:3 Ter menschen loessenessen wert
66:4 Si werden mogen dan uerwert
66:5 Hi heft der maget goedertiren
66:6 Geleert al noch in wat maniren
66:7 Si dis ambachtes soude plegen
66:8 Dat si die .vij. ijar gedregen
66:9 Hadde al in een ende emmertoe
66:10 Nv hort ic sal v seggen hoe
66:11 Al daer die urowe op enen dach
66:12 Geknilt in harre beden lach
66:13 Die hare wel tehanden ginc
66:14 Wel grote ioije si ontfinc
66:15 Jlancsomeer int herte binnen
66:16 Die hare uan der godes minnen
66:17 So riue quam daer in geuloten
66:18 Dat hare algader wart onsloten
66:19 Die gods uerholne eenechheide
66:20 So dat faillirde al sonder beide
66:21 Van buten harre sinne cracht
66:22 Die nit ne conden hare macht
66:23 Behouden. noch uergronden nit
66:24 Wat hare aldoe bekinnen lit
66:25 Uan binnen got uan paradise
66:26 Want daer si lach in derre wise
66:27 Wart si har seluen al ontgeuen
66:28 Oc wart tin stonden op geheuen
66:29 Daer bouen wert die gheest uan hare
66:30 Jn ere stat die was so clare
66:31 Ende oc so utermaten schone
66:32 Dat si daer bouen in den trone
66:33 Daer got den sinen feeste makt
66:34 Altoes; wel waende sijn gerakt
66:35 So was si oc dat wanic wel
66:36 Want sine sach daer niwent el
66:37 Dan grote cirheit daer die stede
66:38 Algader was ueruroijet mede
66:39 Al dar lutgart die maget goet
66:40 Al dosterwijs uerheuen stoet
66:41 Daer si. die ioije migel uant
67:1 Began si schowen altehant
67:2 En uision dat ic v al
67:3 Op dat ic can uertrekken sal
67:4 Si sach al daer si was gestaen
67:5 Met groten wondere al beuaen
67:6 Gode onsen eeweliken uader
67:7 Din hogsten coninc die algader
67:8 Berekket dese werelt wijt
67:9 Din sach die magt gebenedijt
67:10 Op enen troen schone ende clar
67:11 Wel mechtechlike sitten daer
67:12 Verheuen schone alse hem betam
67:13 Dat wonderlike wel bequam
67:14 Lutgarden. die te haren uromen
67:15 Daer was tire hoger steden comen
67:16 Oc sach si daer met groten scharen
67:17 Die ingle comen ende uaren
67:18 Die alle songen enen sanc
67:19 Daer si met eerden sonder wanc
67:20 Ende oc feesteerden blidelike
67:21 Den coninc uan den hemelrike
67:22 Oc sach si daer in eenen chore
67:23 Die .xxiiij. seniore
67:24 Die alle teenen ringe saten
67:25 Cirlic gecronet utermaten
67:26 Ende alle songen sabaot
67:27 Almechtech uader sute got
67:28 Gebenedijt so motti wesen
67:29 Oc sach si sitten daer mettesen
67:30 Die .iiii. gods ewangeliste
67:31 Die daer oc nemmer en gechisten
67:32 Van louene allewege sere
67:33 Den hogsten coninc onsen here
67:34 Daer sach si oc die patriaken
67:35 Din ouden noe metter arken
67:36 Ende alle dandre die geseten
67:37 Oc waren daer mettin propheten
67:38 Die alle loueden wel schone
67:39 Den coninc die sat in den trone
67:40 Oc sach al daer die maget reene
67:41 Die gods apostlen al gemeene
67:42 Die saten alle teenen ringe
68:1 Ende alle songen sonderlinge
68:2 Met clarre stemmen oppenbare
68:3 Dat got die coninc werdech ware
68:4 Die in din trone sat daer bouen
68:5 Dat menne moste gerne louen
68:6 Oc sach aldaer die maget goet
68:7 War sente ijan baptiste stoet
68:8 Die gode doepde in die iordane
68:9 Daer ons al noch geleget ane
68:10 Die uan adame comen sijn
68:11 So uele. alse het wel es in schijn
68:12 Dat wijs en mogen